بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٥ - ٢ پرهيز از توهين و رعايت حفظ شئون طرف مقابل

امر به معروف و نهي از منکر به ديگري توهين کند؛ بلکه تا حد امکان بايد کوشید اين فريضه ديني را با ظرافت، غير‌مستقيم و بدون هيچ‌گونه توهيني به انجام رساند و ضرر کمتري را متوجه کسي ساخت. در امرونهي حاکمان در جامعه اسلامي نيز بايد به اين مسئله توجه داشت؛ به اعتقاد ما کسي که در رأس هرم حکومت اسلامي قرار مي‌گيرد، جانشين پيامبر(صلي الله عليه و آله) و امام معصوم(عليه السلام) است و اگر کسي بخواهد چنين مقامي را امر به معروف و نهي از منکر کند، بايد به‌گونه‌اي عمل کند که سبب توهين به جامعه و نظام اسلامي نگردد و اصل مشروعيت نظام زير سؤال نرود. بدين‌منظور، در ساختار جمهوري اسلامي، يک دستگاه قانوني به نام کميسيون هيئت تحقيق در مجلس خبرگان براي نظارت بر عملکرد رهبري قرار داده شد تا با کمترين ضرر، اشتباه محتمل رهبري کانون توجه قرار گيرد و بررسي شود. اگر ثابت شود که اين مطلب صحت دارد و رهبري دچار انحراف از مسير اصلي انقلاب گرديده است، خودبه‌خود از مقامش کنار مي‌رود و اين مطلب را مجلس خبرگان به اطلاع مردم مي‌رساند.

بنابراین بايد در امر به معروف و نهي از منکر جوانب مختلف را در نظر داشت. وظيفه شرعي ما اين است که چه مسئول و چه غيرمسئول را در صورت تخطي امرونهي کنيم. دايره امر به معروف و نهي از منکر وسيع است و همه امت را، از رهبر گرفته تا هر فرد ديگر، دربر مي‏گيرد. انتقاد از هر مقامي در جمهوري اسلامي هيچ اشکالي ندارد و همه مردم، هم حق و هم تکليف دارند که از مسئولان انتقاد کنند. اما بايد توجه