بزرگترین فریضه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٨ - ١ آيات

تا مزد آب دادن (به گوسفندان) را که براي ما انجام دادي به تو بپردازد». اين امر در فرهنگ ما هم به‌خوبي جا پيدا کرده است. اما برخی مي­گويند که شرم و حيا همان خجالت است، و انسان خجالتي در هيچ کجاي دنيا هيچ کاري نمي‏تواند انجام دهد؛ از‌این‌روی شرم و حيا و خجالت کشيدن امري مذموم است و نبايد دختران از پسران خجالت بکشند! ما هم معتقديم که دختران بايد رو داشته باشند و بتوانند در مقابل ديگران حرف خود را بزنند؛ کار خود را انجام دهند، از خود دفاع کنند و وظيفه شرعي خويش را در جامعه به جای آورند؛ همان‌گونه که زينب(سلام الله عليها) براي اداي وظيفه خود در جمع ديگران سخنراني نيز کرد. اين موارد از نقطه‏هاي مثبت و با‌ارزش است؛ اما شرم داشتن دختري که هنوز ازدواج نکرده در مقابل يک مرد بيگانه، نیز يک ارزش است.

آنان که عفاف و حيا را مساوي با خجالتي بودن و بي‌عرضگي مي‌دانند، برآن‌اند که براي فرار از روحيه خجالتي نبودن، بايد شرم و حيا را کنار گذاشت و براي اينکه اين امر تبديل به ملکه براي انسان گردد، لازم است دختر و پسر با هم، بدون حد و مرز، معاشرت داشته باشند. در پی اين طرز فکر است که مي‏گويند پس بايد دختر و پسر را آزاد گذاشت تا با هم معاشرت داشته باشند، و از‌این‌روی در اينجا يَأْمُرُونَ بِالْمُنکرِ درباره آنان تحقق می‌یابد.

در اينجا پاسخ پرسش ديگري نيز مشخص مي‌شود که چرا خداوند در مقابل واژه الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ از واژه الکافرون و الکافرات استفاده نکرده است، بلکه واژه الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ را به‌کار برده است. دليل اين امر اين