پاسخ استاد به جوانان پرسشگر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٣٠ - پرسش

شده‌اند كه به هيچ وجه از واقعيت خارجى حكايت نمى‌كنند. اگر در آنها داستان حيوانات جنگل و رابطه شير و گرگ و پلنگ و روباه بيان شده، هدف نويسنده اين نيست كه به ما بفهماند كه در خارج چنين واقعيت‌هايى و روابط و گفتگوهايى بين حيوانات وجود دارد‌؛ بلكه هدف او اين است كه غير مستقيم و از طريق داستان و زبان حيوانات ما را متوجه پيام‌ها و مطالب ديگرى كند. بنابراين، زبان افسانه و زبان اسطوره يكى از گونه‌هاى زبان غير واقع نماست.

از جمله زبان‌هاى غير واقع‌نما، زبان سمبليك و رمزى است همچنين زبان شعر نيز از گونه‌هاى زبان‌هاى غير واقع نماست. وقتى شاعر، از مى و مطرب و ساقى سخن مى‌گويد، نمى‌خواهد از مى و مطرب واقعى سخن بگويد، بلكه هدف شاعر و عارف از به كار بردن زبان شعر كه يك زبان كنايى است، بيان مطالب ديگرى است كه در ذهن او وجود دارد.

برخى گفته‌اند دين هم زبان خاص خود را دارد و زبان دين در زمره زبان‌هاى واقع‌نما نيست. و از اين‌روى، مى‌توان براى آن، تفسيرها و قرائتهاى مختلفى ارائه داد.