پاسخ استاد به جوانان پرسشگر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٩ - پرسش

شده‌اند، بجنگند و آنان را نابود سازند. از اين‌رو به پيامبر اكرم امر مى‌فرمايد:

«يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ»[١]

اى پيامبر! با كافران و منافقان جهاد كن و بر آنها سخت بگير‌؛ جايگاهشان جهنم است و چه بد سرنوشتى است.

در جاى ديگر خداوند به پيامبر دستور مى‌دهد با كسانى كه مال و جان مسلمانان را در خطر افكنده‌اند و با خشونت با آنان رفتار مى‌كنند، مقابله به مثل كند و با كمال خشونت با آنان بجنگد.

«وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ... وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ أَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ»[٢]

و در راه خدا با كسانى كه با شما مى‌جنگند نبرد كنيد... و آنها را [كه از هيچ‌گونه جنايتى اِبا ندارند] هر كجا يافتيد، به قتل برسانيد‌؛ و از آنجا كه شما را بيرون ساختند [= مكه]، آنها را بيرون كنيد.

از اين رو با كسانى كه مانع هدايت شدن مردم‌اند و با استكبار خويش در پى تضعيف دين و احكام اسلام‌اند و يا با دستاوردهاى دينى همچون نظام مبتنى بر اسلام به مقابله برمى‌خيزند و مى‌خواهند ثمره زحمات انبياء و اولياء و شهدا را هدر دهند بايد با شدّت و خشونت برخورد كرد، همان‌گونه كه انبياء ـ عليهم‌السلام ـ چنين مى‌كردند و پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) اسلام نيز از سوى خدا به آن امر شده بودند. پس جاى سهل‌انگارى و كوتاه آمدن و خوشرويى با اين دشمنان دين و بشريّت نيست، زيرا اگر آنها با خوشرويى و لبخند قابل اصلاح بودند هر آيينه اخلاق نيكوى پيامبر(صلى الله عليه وآله) آنها را هدايت مى‌كرد. خلاصه آن كه: پيامبران(عليهم السلام) همه انسان‌ها را بر هدايت و خير و سعادت دعوت مى‌كنند، امّا اگر در ميان ايشان كسانى باشند كه علاوه بر آن كه خود ايمان نمى‌آورند، با عناد و استكبار خود مانع هدايت شدن ديگران مى‌گردند‌؛ چاره‌اى جز برخورد شديد و قهرآميز با آنها باقى نمى‌ماند تا لااقل راه خوشبختى و كمال بر روى ديگران مسدود نماند و انسان‌هاى ديگر از موهبت هدايت و سعادت محروم نمانند.

از اين‌رو انبياء(عليهم السلام) با موانع هدايت مردم و مستكبران برخورد قهرآميز داشتند.