جنگ و جهاد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٣

وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّة وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ يَعْلَمُهُمْ؛١ و هرچه در توان داريد از نيرو و اسبان جنگى آماده كنيد، تا با آن، دشمن خدا و دشمن خودتان و ديگرانى جز آنان را ـ كه شما آن‌ها را نمى‌شناسيد و خدا آن‌ها را مى‌شناسد ـ بترسانيد.

شرط چهارم، به نظم و انضباط و اطاعت از فرماندهى مربوط مى‌شود. مؤمنان مكلّفند كه هميشه و به خصوص به هنگام جنگ، از رهبران الهى خود و كسانى كه از جانب خداى متعال مجاز به امارت و حكومت بر آنان هستند فرمانبردارى و پيروى كنند.

اگر جنگجويان انضباط نظامى نداشته باشند و هر يك از آنان بخواهد به جاى اطاعت از فرمانده، رأى خود را به كرسى بنشاند و به دلخواه خود عمل كند، طبعاً وحدت از دست مى‌رود و تفرقه و پراكندگى جاى آن را مى‌گيرد و اين امر به نوبه خود سبب ضعف و شكست و نابودى جبهه خودى خواهد شد.

از اين رو مسأله نظم و انضباط در ارتش بسيار مهم است و به ويژه امروزه بر ارتش‌هاى جهان انضباطى آهنين و استوار و مقرراتى غير قابل اغماض حاكم است كه سرپيچى از آن‌ها چه بسا افراد و نظاميان را به سوى محاكمه صحرايى و مجازات‌هاى بسيار شديد سوق مى‌دهد.

خداوند در اين باره مى‌فرمايد:

وَ أَطِيعُوا اللّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ؛٢ و از خدا و پيامبرش فرمان بريد و با هم نزاع مكنيد كه ضعيف مى‌شويد و مهابتتان از دست مى‌رود.