ینبل هر کدام از آن شاگردان را یک حلقۀ مشترک فرعی یا جزئی (PCL)[١٧٦] می‌نامد. یک حلقۀ مشترک فرعی زمانی می‌تواند با اطمینان این عنوان را داشته باشد که چند حلقۀ مشترک فرعی جدیدتر داشته باشد.[١٧٧]

در مقابل چنانچه در شبكۀ اِسناد حلقه‌های مشترك فرعی وجود نداشته باشند، ینبل حلقۀ مشترك را «حلقۀ مشترك ظاهری»[١٧٨] می‌داند. ینبل در حلقۀ مشترک حقیقی وجود سه شاگرد یا بیشتر را موجب اطمینان می‌داند و در حلقۀ مشترک ظاهری بر اساس میزان باورپذیری دو اصطلاح تعریف می‌کند: الف) اگر حلقۀ مشترک تنها دو شاگرد باورپذیر داشته باشد، حلقۀ مشترک را به صورت (S)CL نمایش می‌دهد؛ ب) اگر حلقۀ مشترک فقط یک شاگرد داشته باشد، حلقۀ مشترک را به صورت SCL نمایش می‌دهد.[١٧٩]

اصطلاح‌سازی ینبل به همین‌جا ختم نمی‌شود. او شبكه‌ای را كه دربردارنده مجموعه‌ای از طرق منفرد است و حلقۀ مشترک ظاهری را به صاحبان جوامع حدیثی متصل می‌كند «شبکۀ عنكبوتی»[١٨٠] و سندهایی را كه حلقۀ مشترک را دور می‌زنند، «سندهای شیرجه‌ای»[١٨١] می‌نامد. همۀ این شاخه‌ها در کنار هم یک «شبکه اسناد»[١٨٢] را تشکیل می‌دهند.[١٨٣] در تفسیری كه ینبل از «حلقۀ مشترک حقیقی» عرضه می‌دارد، شبكه‌های عنكبوتی و شیرجه‌ای، فاقد ارزش تاریخی تلقی می‌شوند.

ینبل در تاریخ‌گذاری احادیث، تفاوت میان شکل حدیث و محتوای آن را می‌پذیرد[١٨٤]؛

[١٧٦] .Partial common link.

[١٧٧]. ر.ک: «مروری انتقادی بر کتاب دائرة المعارف احادیث اسلامی»، هارالد موتسکی، مترجم: سید علی آقایی، آینۀ پژوهش، ش١٣٣، صص٨١-٨٢.

[١٧٨]. Seeming common link.

[١٧٩].see: Encyclopedia of Canonical Hadith, xxi.

[١٨٠]. Spider.

[١٨١]. Diving.

[١٨٢]. Isnad bundle.

[١٨٣]. ر.ک: «پدیدۀ حلقۀ مشترک در سندهای روایات: تبیین و تحلیل»، سید علی آقایی، مطالعات تاریخ اسلام، ش٧، صص٣٠و٣١.

[١٨٤]. جدی‌ترین انتقاد از شاخت، عدم تفکیک میان شکل حدیث و محتوای آن است. (ر.ک: «حدیث پژوهی در غرب: مقدمه‌ای در باب خاستگاه و تطور حدیث»، علوم حدیث، ش٣٧ و ٣٨، ص١٢).