فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٤٢٦ - محمد(ص)
٢٢) انابه داود (ع) به درگاه الهى، در پى توجّه به خطاى خويش:
قال لقد ظلمك بسؤال نعجتك إلى نعاجه وإنّ كثيرا مّن الخلطاء ليبغى بعضهم على بعض ... و ظنّ داود أنّما فتنَّه فاستغفر ربّه و خرّ راكعا و أناب.
ص (٣٨) ٢٤
٢٣) آمرزش داود (ع) در پى انابه وى به درگاه الهى:
... وظنّ داود أنّما فتنَّه فاستغفر ربّه وخرّ راكعا وأناب فغفرنا له ذلك ....
ص (٣٨) ٢٤ و ٢٥
٢٤) رسيدن داود (ع) به مقام خلافت و قضا، در پى استغفار و انابه به درگاه خداوند:
قال لقد ظلمك بسؤال نعجتك إلى نعاجه وإنّ كثيرا مّن الخلطاء ليبغى بعضهم على بعض ... وظنّ داود أنّما فتنَّه فاستغفر ربّه وخرّ راكعا وأناب* يداود إنّاجعلنك خليفة فى الأرض فاحكم بين النّاس بالحقّ.
ص (٣٨) ٢٤ و ٢٦
٦. سليمان (ع)
٢٥) انابه سليمان (ع) به درگاه الهى:
و وهبنا لداو د سليمن نعم العبد إنّه أوّاب* و لقد فتنّا سليمن و ألقينا على كرسيّه جسدا ثمّ أناب.
ص (٣٨) ٣٠ و ٣٤
٢٦) ستايش خداوند از سليمان (ع) به سبب انابه او به درگاه الهى:
و وهبنا لداود سليمن نعم العبد إنّه أوّاب* ولقد فتنّا سليمن وألقينا على كرسيّه جسدا ثمّ أناب.
ص (٣٨) ٣٠ و ٣٤
٢٧) برخوردار شدن سليمان (ع) از ولايت تكوينى، در پى انابه او به درگاه الهى:
ولقد فتنّا سليمن وألقينا على كرسيّه جسدا ثمّ أناب* قال ربّ اغفر لى ...* فسخّرنا له الرّيح تجرى بأمره رخاء حيث أصاب* والشّيطين كلّ بنّاء وغوّاص* وءاخرين مقرّنين فى الأصفاد.
ص (٣٨) ٣٤- ٣٨
٧. شعيب (ع)
٢٨) انابه شعيب (ع) فقط به درگاه خداوند براى پيشبرد اهداف خود:
قالوا يشعيب ...* ... وما توفيقى إلّاباللَّه عليه توكَّلت وإليه أنيب.
هود (١١) ٨٧ و ٨٨
٨. كوهها
٢٩) فرمان خداوند به كوهها براى همراهى با داود (ع) در انابه به پيشگاه خداوند:
و لقد ءاتينا داود منّا فضلا يجبال أوّبى معه ....
سبأ (٣٤) ١٠
إنّا سخّرنا الجبال معه يسبّحن بالعشىّ والإشراق* والطّير محشورة كلٌّ لّه أوّاب.
ص (٣٨) ١٨ و ١٩
٩. محمّد (ص)
٣٠) انابه محمّد (ص) فقط به درگاه خدا:
وكذلك أوحينا إليك قرءانا عربيّا ...* ... ذلكم اللّه ربّى عليه توكّلت وإليه أنيب. [١]
شورى (٤٢) ٧ و ١٠
[١] از تقديم «عليه» بر «توكّلت» و «إليه» بر «أنيب» حصر استفاده مىشود.