دشمنان، اين است كه عرصه جنگ (همچون ياران امام حسين (ع)) بر ايشان، محبوب مى‌گردد. تاريخ اسلام پر است از صحنه‌هاى جان فدايى رزمندگان جبهه حقّ؛ حركتهاى عاشقانه آنان در صحنه‌هاى نبرد نسبت به شهادت، بگونه‌اى بوده كه ترس از مرگ در نظر آنان مطرح نبوده و با همين روحيه شكست را به دشمن تحميل مى‌كرده‌اند وعده كمى بر عده بسيار، پيروز شده‌اند. قرآن مى‌گويد:
قالَ الَّذينَ يَظُنُّونَ انَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَليلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً بِاذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرينَ «١» آنها كه يقين داشتند به پيشگاه پروردگار خويش مى‌روند گفتند: چه بسيار شده كه گروهى اندك به خواست خدا برگروهى بسيار، غلبه كرده‌اند و خداوند با صابران است.
٤- در مسائل اجتماعى- سياسى‌ انسان با زندگى اجتماعى مى‌تواند به خواسته‌هاى خويش دست يابد و بناچار، براى ايجاد روابط اجتماعى صحيح، نياز به قانون دارد و اگر چنين اضطرارى نباشد، روابط اجتماعى درستى بين انسانها برقرار نخواهد شد و هر كس و هر گروهى سعى مى‌كند منافع جامعه را به خود اختصاص دهد؛ ليكن مهم اينجاست كه اگر ايمان به مبدأ و معاد نباشد خود همين قوانين ضمانت اجرايى نخواهند داشت و سياستى انسانى، اتخاذ نخواهد شد واگر باشد، بسيار كم رنگ است. خداوند، خواستار عدالت فردى و اجتماعى، حفظ وحدت و عدم ظلم و تعدّى بر يكديگر است و در قرآن مى‌فرمايد:
انَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْاحْسانِ وَ ايتاءِ ذِى الْقُرْبى‌ وَ يَنْهى‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْىِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ «٢» خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزديكان فرمان مى‌دهد و از فحشا و منكر و ستم نهى مى‌كند؛ خداوند به شما اندرز مى‌دهد، شايد متذكّر شويد.