"جبار عبدالقادر الدوری" افسر امنیتی در بغداد، "علوی خضیر حربی" مسئول امنیتی منطقه کربلا، "عبدالحسین مراهی فرعون" عضو رهبری و دبیرکل سازمان دهی "فرات الاوسط حزب بعث" و سرهنگ پلیس "بدر مال الله" در نجف مورد حمله گروه "شهدای مکه" قرار گرفتند. دو تن از اینان همراه شماری از محافظانشان به هلاکت رسیدند.

همچنین کارخانه چوب فشرده واقع در "ابوصخیره" بر اثر انفجار بمبی به آتش کشیده شد. از سوی دیگر، در جریان محاصره یکی از مراکز مجاهدین وابسته به عمل اسلامی توسط نیروهای امنیتی رژیم بعث، درگیری مسلحانه ای به مدت ٥ ساعت درگرفت. فرمانده مجاهدان موسوم به "سالم محمد صالح سعید" به شهادت رسید و ٣ تن دیگر از اعضای گروه دستگیر و به محل های نامعلومی انتقال داده شدند. در تاریخ ٢٧ مهرماه گذشته نیز درگیری های مسلحانه ای در کربلا و دیوانیه رخ داد که طی آن شماری از مزدوران رژیم بعث کشته یا مجروح شدند.»[١]

نشریه انگلیسی ایندیپندنت نیز به نقل از ناظران غربی در بغداد نوشت: «معضلات عمیق اقتصادی عراق می تواند خطری به مراتب جدی تر از جنگی که صدام حسین شخصاً علیه جمهوری اسلامی ایران به راه انداخته برای عراق مطرح سازد. ظاهراً نمای آرام در بغداد این شهر قدیمی، با آثار زشت جنگ بی پایان صدام علیه ایران، برای ٤ میلیون سکنه این شهر فرو ریخته است. وضع وخیم حاکم عراق به هزینه ای که برای جنگ ایران صرف می کند، تشدید شده و از نظر اقتصادی این هزینه روزانه ٤٠ میلیون دلار می باشد. نتیجه این جنگ تبدیل ذخایر ارزی ٣٥ میلیارد دلاری عراق در سال ١٩٨٠ به یک بدهی عظیم ٦٠ میلیارد دلاری به استثنای بدهی آن کشور به بلوک کمونیست جهان در حال حاضر می باشد. در حالی که جنگ ایران و عراق این بهانه را به دست صدام می دهدکه هر نشانه ای از نارضایتی را در کشور از میان ببرد، ولی وی به سختی می تواند نارضایتی مربوط به بیکاری، بی پولی و نبودن ملزومات زندگی را متوقف سازد. دولت عراق در مقابل بازار سیاه فعال با توجه به کاهش فاحش ارزش دینار عراق قدرتی ندارد. در این بازار سیاه از کالاهایی چون قطعات یدکی گرفته تا لوازم آرایش وجود دارد.»[٢]

[١] ٢٢. روزنامه کیهان، ٢٠/٨/١٣٦٦، ص٣.

[٢] ٢٣. روزنامه کیهان، ٢١/٨/١٣٦٦، ص آخر، نشریه ایندیپندنت چاپ لندن.