روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٦٥٥ - روزشمارجنگ پنجشنبه / ٧ آبان ١٣٦٦ / ٥ ربیع الاول ١٤٠٨ / ٢٩ اکتبر ١٩٨٧
عمان، قطر و امارات متحده عربی کماکان می خواهند از خشمگین ساختن رژیم تهران بپرهیزند. با این وصف این کشورها اکنون مایلند مخالفت خود را با ادامه جنگ از سوی ایران اعلام دارند و به دیگر کشورهای عرب می گویند روی این موضع مخالف حساب کنند.یک تحلیل گر برجسته عرب در ابوظبی پایتخت امارات متحده عربی می گوید: درست است که ما می خواهیم روابط سیاسی مان را با ایران حفظ کنیم ولی به رهبران جمهوری اسلامی گفته ایم از موضعی که آنان در برابر تلاش های سازمان ملل متحد برای پایان دادن به جنگ اتخاذ کرده اند ناخشنود هستیم.به گفته تحلیل گران، مخالف اصلی هرگونه اقدام جمعی جامعه عرب علیه رژیم تهران، سوریه است که از دیرباز مهم ترین متحد این رژیم در جهان عرب به شمار می آید. لیبی نیز از رژیم تهران پشتیبانی هایی کرده است اما سرهنگ قذافی اعلام داشته است که گردهمایی امان را تحریم می کند و درآن شرکت نخواهد کرد. وی مدعی است که گردهمایی امان فقط به منظور مخالفت و نبرد با جمهوری اسلامی ایران بر پا شده است و در خدمت منافع دولت امریکا است. آنها در این مورد هم عقیده اند که در گردهمایی امان موافقتی با قطع روابط سیاسی با تهران حاصل نخواهد آمد. به گفته یک تحلیل گر عرب این گردهمایی نخواهد توانست به مشکل موجود پایان دهد. یک دیپلمات آسیایی پیش بینی می کند که حاصل این گردهمایی چیزی جز دعوتی از طرفین که به جنگ پایان دهند نخواهد بود.
به گفته یک مفسر برجسته عرب حاصل گردهمایی امان باید تصمیم و اقدامی قاطع و مؤثر باشد و گرنه این اخرین باری خواهد بود که سران عرب گردهم می آیند. وی افزود: بهترین نتایج ممکن از این گردهمایی آن است که شرکت کنندگان قطعنامه آتش بس شورای امنیت را برای پایان دادن به جنگ ایران و عراق قویاً تأیید کنند و همچنین به اتفاق از سازمان ملل متحد بخواهند اگر رژیم تهران این قطعنامه را نپذیرد به اقدام های قاطع تنبیهی علیه تهران دست زند. این مفسر عرب در همان حال معتقد است که بدون تغییری اساسی در سیاست سوریه، نمایش وحدت اعراب علیه جمهوری اسلامی ممکن نخواهد بود و به گفته بیش تر مفسران، احتمال انجام چنین تغییری اندک است.»[١]
١ ٩
رژیم عراق برای شکنجه مخالفین خود به هر وسیله ای متوسل می شود. سازمان بین المللی دفاع از حقوق بشر در عراق، که مقر آن در لندن است، در گزارشی ضمن اعلام اسامی بیش از یکصد زندان و بازداشتگاه امنیتی در نقاط مختلف عراق، ابراز و نحوه شکنجه در یکی از مخوف ترین زندان های این کشور به نام "قصر النهایه" (کاخ پایان) را فاش ساخته است. در این گزارش که نقشه ای از محل زندان های عراق نیز به آن ضمیمه است، سازمان بین المللی دفاع از حقوق بشر نوشته است: در یکصد و سه زندان شناخته شده و ناشناختة عراق بیش از ٤٠٠ هزار زندانی سیاسی در شرایط غیرانسانی نگهداری می شوند. این گزارش درباره قصر النهایه چنین
[١] ١٧. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه "گزارش های ویژه"، شماره ٢٣٤، ١٨/٨/١٣٦٦، ص١٥ و ١٦.