روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢٥ - مقدمه
کرد. با توجه به تحرکات مذکور، احتمال هشیاری دشمن داده می شد، به همین دلیل و به علت مشکلات دیگر و به رغم اینکه برخی گردان ها به نقطة رهایی رسیده بودند و همچنین با وجود اینکه یگان های قرارگاه رمضان در داخل عراق در صورت تأخیر در عملیات دچار مشکلات عدیده ای می شدند، پس از بررسی های طولانی، عملیات تا ٢٤/٨/١٣٦٦ به تعویق افتاد. طی این مدت فعالیت های مهندسی ادامه یافت و یگان ها به شناسایی راه کارهای مناسب تر پرداختند و طرح مانور عملیات مرور شد. در بررسی مجدد، اجرای عملیات به محور گرده رش و به وسیله یگان های قرارگاه نجف محدود گردید و در نهایت زمان اجرای عملیات ساعت ٢ بامداد ٢٩/٨/١٣٦٦ اعلام شد[٩٠٤] که شرح آن در کتاب ٥٢ روزشمار جنگ درج شده است.
٣- عملیات نامنظم
همان طور که در استراتژی عملیاتی ذکر شد، در این دوره یکی از بخش های مهم این استراتژی، طرح ریزی عملیات های نامنظم، به ویژه در ابعادی گسترده و همچنین طرح ریزی ترکیبی از عملیات های منظم و نامنظم بود. طرح ریزی و اجرای عملیات های نامنظم را قرارگاه رمضان به عهده داشت. این قرارگاه با یگان های تحت امر خود و با همکاری گروه های معارض عراقی، به ویژه اتحادیه میهنی کردستان عراق (گروه طالبانی)، اجرای مأموریت می کرد. تدبیر فرماندهی کل سپاه در این دوره بر تقویت قرارگاه رمضان و طرح ریزی عملیات های گسترده با ترکیبی از یگان های منظم و نامنظم بود. در مقطع زمانی کتاب حاضر، طرح های متعددی در داخل عراق در حال آماده سازی و اجرا بود. از جمله تیپ هوابرد که مأموریت اجرای طرح عاشورا و همچنین شناسایی هدف های مهم در شهر موصل، پایگاه هوایی و دیگر مراکز مهم این شهر را عهده دار بود. تیپ مالک اشتر طرح ریزی عملیات بستن جاده زاخو و همچنین اهداف مهم دیگر را به عهده داشت و قرار بود تا پایان زمستان در عراق بماند و اجرای مأموریت کند. همچنین نیروهای تیپ ویژه پاسداران و لشکر بدر در این دوره برای اجرای عملیات در منطقه ماووت به داخل عراق رفتند. این دو یگان قرار بود با همکاری اتحادیة میهنی از پشت و هماهنگ با یگان های قرارگاه نجف به دشمن بزنند، که نیروهای این دو یگان در فرصت کم و با مشکلات فراوان داخل عراق رفتند و آمادة عملیات شدند، اما این عملیات به دلایلی از جمله هشیاری دشمن به تعویق افتاد. در مدت حضور این دو یگان در عراق از اواخر مهر و آبان ١٣٦٦، با همکاری اتحادیة میهنی، برای انهدام گردان و پایگاه های ارتش عراق در منطقه دوکان و همچنین انهدام تأسیسات سدّ دوکان، عملیاتی طرح ریزی شد و نیروها برای اجرا به پای کار رفتند، ولی قبل از شروع عملیات مشخص شد که توان و پایگاه های دشمن بیش از مقدار پیش بینی شده است و به رغم اصرار فرمانده قرارگاه فتح (زیر امر قرارگاه رمضان) برای اجرای عملیات، رهبر اتحادیه (جلال طالبانی) درخواست تعویق کرد تا این عملیات پس از آمادگی