خبرگزاری عراق نیز در گزارشی به نقل از همین مقام عراقی ادعا کرد که ایران شب گذشته مناطق مسکونی شهرهای بصره، قلعه دیزه، خانقین و سلیمانیه را با توپخانه دوربرد زده است. در ادامة این ادعا آمده است: «عراق که تاکنون از حمله به شهرهای ایران علی رغم برتری فوق العاده نظامی اش بر ایران خودداری کرده است، بر اساس اعتقاد بر تفکیک میان خلق های ایران و دولت و بنا به درخواست نیروهای دمکراتیک ملی داخل ایران می باشد، ولی عراق این حق را برای خود حفظ کرده است که هر زمانی را که مناسب دید از قدرت خود استفاده کند... اگر این مسئله تکرار شود، شهرهایی از ایران را به طور کامل محو می کند. پس چه پیش خواهد آمد اگر صدها فروند جنگنده در یک روز چندین بار حمله کنند.»[١]

١ ٢١٨

جمهوری اسلامی مرحله جدید عملیات "مقابله به مثل" خود را با هدف گیری کلیه تأسیسات نظامی، اقتصادی و صنعتی کلیه شهرهای عراق به جز چهار شهر امن آن کشور آغاز کرد و تا قطع شرارت های دشمن، ادامه خواهد داد. ستاد تبلیغات جنگ با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد: «گسترش دامنه جنگ به خلیج فارس، تلاش برای انهدام تأسیسات اقتصادی و صنعتی و حمله به مناطق مسکونی ایران در این برهه از زمان بخشی از اهداف و سیاست های جنگی رژیم حاکم بر عراق و امریکای جنایت کار به منظور به تسلیم کشاندن ملت قهرمان ایران است … هم زمان با این تلاطم خلیج فارس، حکام بغداد برای افزایش فشار به ایران، مناطق مسکونی و اهداف صنعتی - کارگری ایران را آماج حملات هوایی خود قرار داده اند تا در حالی که بر ضعف خود در جبهه های زمینی سرپوش می گذارند، ملت انقلابی ایران را به سازش بکشند و سیر جنگ را نیز تغییر دهند. بغداد برای انجام دادن این حملات - که تاکنون طی آن صدها تن از مردم بی گناه ایران شهید و مجروح شده اند - هیچ گونه دلیل و برهان قاطع دفاعی ندارد و تنها به منظور تحمیل نظرات خود درباره قطعنامه ٥٩٨ شورای امنیت، حمله علیه مناطق مسکونی و تأسیسات صنعتی - کارگری ایران را گسترش داده است. پس از توسل حکام بغداد به دور جدیدی از شرارت، رزمندگان اسلام با هدف خاموش کردن آتش دشمن بر مناطق مسکونی و تأسیسات ایران، عملیات مقابله به مثل را شروع کردند و این اقدامات بازدارنده فقط متوجه مناطق صنعتی نظامی در شهرهای مرزی و عمدتاً کاملاً نظامی عراق از جمله بصره بود. اما با تداوم شرارت های ارتش بعث عراق و کشتار انسان های بی گناه، برخورد قاطع تر و شدیدتر با این سیاست های دشمن لازم است؛ به ویژه اینکه امریکای جنایت کار با دادن اطلاعات نظامی پیرامون تأسیسات کارگری ایران، مستقیماً به عراق کمک می کند و پاسخگویی ما به حملات عراق در واقع پاسخگویی به توطئه های امریکا نیز تلقی می شود.»[٢]

[١] ١٨. مأخذ ٧، ص ٧ و ٨، بغداد - خبرگزاری عراق ١٣/٧/١٣٦٦.

[٢] ١٩. روزنامه کیهان، ١٣/٧/١٣٦٦، ص ٣.