روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٧٤٤ - روزشمار جنگ جمعه / ١٥ آبان ١٣٦٦ / ١٣ ربیع الاول ١٤٠٨ / ٧ نوامبر ١٩٨٧

دبیرکل سازمان ملل متحد امروز با نمایندگان پنج عضو دائمی شورای امنیت ملاقات و درباره پاسخ های ایران و عراق به طرح دبیرکل با آنها مذاکره کرد.[١]

رادیو بی.بی.سی به نقل از "جرج جاق" کارشناس امور خاورمیانه نشریه اکونومیست در این باره گفت: «ایران محمدجواد لاریجانی معاون وزارت خارجه ایران را برای این مذاکرات در نظر گرفته است و نشان می دهد رهبران ایران چندان روی نتیجه مذاکرات حساب نمی کنند. با این حال به نظر این کارشناس دکوئیار با این مذاکرات یک پیروزی دیپلماتیک به دست آورده است. وی در زمینه ایفای نقش از جانب سازمان ملل در این بحران بسیار موفق بوده است. یک موفقیت او آن بوده که اعضای شورای امنیت و به ویژه پنج عضو دائمی را متقاعد ساخته که سازمان ملل می تواند کاری انجام دهد. موفقیت دیگر او این است که ایران را متقاعد کرده در مذاکرات نیویورک شرکت کند. البته خود ایران هم مایل است تا جایی که می تواند خود را معقول و منطقی جلوه دهد. با این همه شرکت هم زمان این کشور در مذاکرات با عراق، یک موفقیت برای دکوئیار محسوب می شود.»[٢]

١ ٨

شوروی مجدداً با اعمال تحریم علیه ایران مخالفت کرد. بوریس پیادیشف سخنگوی وزارت امور خارجه شوروی، روی آوردن به اعمال مجازات علیه ایران را مردود دانست و گفت: «روش کلی ایران برای حل مسئله جنگ به گونه ای سازنده متحول شده و تلاش های دبیرکل سازمان ملل متحد نیز هنوز با شکست مواجه نشده است.» در همین حال کاردار شوروی در بغداد با اعلام مواضع نسبتاً متفاوت گفت: «کشورش با اعمال مجازات علیه طرفی که از اجرای قطعنامه ٥٩٨ سر باز زند مخالفت نخواهد کرد به شرط آنکه این مجازات ها مؤثر باشد.» "ولادیمیر ودشاخن" افزود: «شوروی هنوز در انتظار شناخت موضع پرزدکوئیار در قبال پاسخ ایران و عراق به پیشنهاد های صلح وی به سر می برد.»[٣]

٢ ٩

به رغم تأکید مسئولان جمهوری اسلامی ایران بر همکاری با دبیرکل سازمان ملل و حضور مؤثر در صحنه های سیاسی جهانی، وقت کشی شورای امنیت در شناسایی، اعلام و تنبیه متجاوز و لشکر کشی امریکا به منطقه موجب شده است تمایل ایران به تجهیز و به کارگیری توان داخلی در احقاق حقوق خود افزایش یابد.

روزنامه اکونومیست چاپ لندن در این باره نوشت: «در ماه اوت (مرداد و شهریور)، رفسنجانی شخصاً تأکید می کرد که خواهان درگیری با ایالات متحده نمی باشد، اما هم اکنون به طوری که از شعارهای مرگ بر امریکا بر می آید، از قرار معلوم وی به یک درگیری و یا ظاهراً درگیری با امریکا سخت نیاز دارد. این امر شاید صرفاً واکنش به مداخله نیروی دریایی امریکا که طرح ایران برای متوقف ساختن تجارت نفتی کویت را بی نتیجه ساخت، باشد. دو عامل دیگر نیز

[١] ١٩. Chronology of United Nations Negotiations to End the Iran-Iraq War.

[٢] ٢٠. مأخذ ١، ص٩ و ١٠.

[٣] ٢١. مأخذ ١، ص٤، نیویورک - خبرگزاری فرانسه، ١٦/٨/١٣٦٦.