پرسش ها مطرح بود که چگونه و چه وقت باید دست به عمل زد. از نظر عده ای، منطقی ترین کار فرستادن جت های نیروی دریایی بر فراز شبه جزیره فاو و نابود کردن موشک اندازهای مهاجم کرم ابریشم بود. عاملی که حمله به فاو را منتفی می کرد این تصور پنتاگون بود که مواضع موشکی در شبه جزیره فاو مورد پشتیبانی موشک اندازهای هاوک می باشد. مقامات امریکا پس از مردود دانستن حمله انتقام جویانه به مواضع موشک های کرم ابریشم به بررسی امکانات دیگری پرداختند. واینبرگر وزیر دفاع و دریاسالار کراو از غرق کردن یک ناوچه ایرانی طرفداری کردند؛ لیکن مقامات کاخ سفید این پیشنهاد را رد کردند؛ زیرا ممکن بود در بین ایرانیان تلفاتی به بار آورد و همین امر سبب می شد که درخواست در جهت اجرای مجدد قانون اختیارات جنگی شدت بگیرد. پیشنهاد حمله به جزیره فارسی پایگاه سپاه پاسداران انقلاب که برای کشتی رانی در خلیج(فارس) مزاحمت ایجاد می کرد و نیز حمله به سکوی نفتی رشادت به عنوان یک هدف کامل، مورد موافقت قرار گرفت. این سکوها بخشی از یک میدان نفتی بزرگ تر به نام رشادت را تشکیل می دهند.»[١]

١ ٦

دبیرکل سازمان ملل متحد پس از ملاقات با نمایندگان دائمی ایران و عراق در سازمان ملل متحد و مطالعه پاسخ های این دو کشور به طرح٩ ماده ای خود، از دولت های تهران و بغداد خواست به زودی نماینده ای بلندپایه با اختیارات و دستورات کافی جهت بحث و گفت وگو درباره اجرای یک طرح صلح به نیویورک اعزام کنند. خاویرپرز دکوئیار پاسخ های دو کشور ایران و عراق را به اعضای دائمی و کیواکی کیلوچی، رئیس ژاپنی شورای امنیت که مأمور آگاه ساختن اعضای غیردائمی از محتوای این پاسخ هاست تسلیم کرد. رئیس شورای امنیت در گفت وگویی پاسخ های ایران و عراق را چندان تشویق کننده ندانست.[٢]

دکوئیار در تاریخ ١٥ اکتبر (٢٣ مهر) از دو کشور متخاصم خواست که به پیشنهادهای جدید صلح وی پاسخ دهند. دستور داده شد که جوابیه های مذکور محرمانه باقی بماند، لیکن خبرگزاری آسوشیتدپرس پس از دو روز از طریق منابع دیپلماتیک به آنها دست یافت و گزارش داد: «در جوابیه ایران که علی اکبر ولایتی وزیر خارجه این کشور آن را امضا کرده آمده است: اعلام عراق به عنوان آغازگر این جنگ، به عنوان نخستین گام در راه رسیدن به یک صلح عادلانه و پابرجا همچنان به قوت خود باقی است. ایران خاطرنشان کرده که این کشور استقرار آتش بس را دومین گام می پندارد. ایران درباره عقب نشینی نیروها گفته است: این کشور تنها پس از به اتمام رسیدن نتایج اقدامات مربوط به مشخص کردن آغازگر جنگ به ویژه مسئله غرامت های جنگی، به این کار مبادرت می نماید. مرزهایی که ایران نیروهای خود را از آنجا خارج می کند نیز بایستی مشخص گردد، زیرا عراق رسماً قرارداد ١٩٧٥ الجزایر را فسخ کرده است. قرارداد مذکور مرز بین ایران و عراق در آبراه مورد منازعه شط العرب ]اروند رود[ را تعیین

[١] ١٣. اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه"بررسی مطبوعات جهان" شماره ١٢٧٨،١١/٨/١٣٦٦، ص٥، مجله تایم.

[٢] ١٤. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه "گزارش های ویژه"، شماره ٢٣٠، ١٤/٨/١٣٦٦، ص١٠ و ١١، نیویورک - خبرگزاری فرانسه، ١٣/٨/١٣٦٦.