دشمن باید شیوه حفاظت را تغییر دهیم. وی افزود: «موفقیت های ما در آفند جایی بوده که غافل گیری را رعایت کرده ایم. باید توجه کرد که در جنوب، دشمن احتمال تک ما را در همة مناطق می دهد ... پایه مانورمان را روی ضمانت غافل گیری بگذاریم همراه با یک تک فریب. در منطقه جنوب ٨٠ درصد از موفقیت به دلیل غافل گیری است.»

فرماندهان برای غافل گیری دشمن پیشنهاد هایی ارائه کردند. احمد غلامپور: «منطقه که لو رفته است، فقط امکان دارد دشمن را در مورد زمان عملیات غافل گیر کنیم که برای این کار باید حفاظت را رعایت کنیم.» عزیز جعفری: «یک روش این است که خط حد یگان ها مشخص شود و یگان ها از حالا در خط مستقر شوند و منطقه را آماده کنند و به هیچ وجه خط حد را عوض نکنیم.»

فرمانده سپاه برای غافل گیری دشمن طرح دیگری ارائه داد: «یک عملیات دیگر از آب گرفتگی بوبیان تا کانالی که آب گرفتگی زید را به کانال پرورش ماهی وصل می کند، اجرا کنید.» محاسن و معایب این طرح نیز بررسی شد که از جمله محاسن آن آمادگی کمتر دشمن در این محور، ذکر گردید. پس از آن فرمانده سپاه اضافه کرد: «دشمن ٤٨ ساعت وقت می خواهد تا: ١- جهت تک را بفهمد. ٢- تمرکز قوا بدهد. ٣- توپخانه و آتش خود را متمرکز کند تا بتواند به ما پاتک بکند. لذا اگر ما نگذاریم دشمن این فرصت را پیدا کند، نمی تواند پاتک ]مؤثری[ بکند.» وی افزود که برای اجرای این طرح نیز باید دو یگان برای این محور بگذاریم که جمعاً پنج یگان می شود.

در این جلسه دو اشکال کلی بر طرح های فوق وارد شد: فرمانده نیروی زمینی: «تصمیم گیری باید بر مبنای مأموریت های غرب و جنوب باشد. به نظر ما اجرای عملیات در سه جا امکان ندارد.» فرمانده قرارگاه قدس: «به هر یگان بیش از یک مأموریت نمی شود داد.»[١]

محسن رضایی در پاسخ گفت: «عمدة پدافند شما در شلمچه و ماووت است. در ماووت که دارید برای عملیات آماده می شوید. در شلمچه هم که پدافند و عملیات شما در یک راستا است. آن چیزی هم که برای منطقه فاو می گذارید هم با پدافند شما جور درمی آید. اتفاقاً پدافند های شما با آفند ها در کنار هم افتاده است.» در اینجا وقتی علی شمخانی و رحیم صفوی مشکل چگونگی تقسیم یگان ها بین مناطق مختلف و همچنین مسئله واگذاری دو مأموریت متفاوت به یک یگان در غرب و در جنوب را مطرح کردند؛ محسن رضایی ضمن تأکید بر اینکه یگان های عمل کننده در غرب و در جنوب باید جداگانه باشند، افزود که اگر عملیات در شلمچه و در فاو میسّر نشد و در غرب موفقیت کسب شد، همه یگان ها را درغرب وارد عمل می کنیم. با طرح این موضوع، مسئله چگونگی انتقال یگان ها از جنوب به شمال غرب و زمان و امکانات لازم برای این کار و همچنین تجهیزات زمستانی ضروری برای شمال غرب مطرح گردید و علی شمخانی تأکید کرد: «انتقال از جنوب به غرب غیرممکن است ولی انتقال از غرب به جنوب ممکن است.»

[١] ٥. مأخذ ٢، ص٢٤ تا ٣٥.