شده، دیگر بستگی به سرمایه گذاری خودمان دارد… دشمن در جنگ نامنظم هم که زرهی به دردش نمی خورد، مجبور است ٥٠ درصد قوایش را به این مناطق بیاورد و در جنوب مجبور می شود که برای اولین بار تانک هایش را توی خط بیاورد.»[١]

شیوة اجرای عملیات و چگونگی آماده شدن برای عملیات به گونه ای که حساسیت دشمن برانگیخته نشود، در ادامه جلسه بررسی شد. نظر فرمانده قرارگاه کربلا این بود که از هرگونه تغییری در منطقه عملیاتی شلمچه که موجب هشیاری دشمن شود، پرهیز گردد. مثلاً یگان هایی که حدود شش ماه است در خط پدافندی شلمچه مستقر هستند - لشکرهای ١٧ علی ابن ابی طالب(ع)، ١٩ فجر و ٣١ عاشورا - عهده دار آغاز عملیات و خط شکنی شوند و در پی آن بلافاصله یگان های آماده دیگر وارد منطقه شوند و از هم اکنون تا آغاز عملیات در منطقه اقدامات به صورت عادی و به همان شیوه شش ماهة گذشته ادامه یابد و هیچ تغییر عمده ای صورت نگیرد و حتی واحد حفاظت، از اقدامات حفاظتی که به طور معمول قبل از عملیات ها انجام می دهد خودداری کند؛ زیرا همین اقدامات کنترلی، دشمن را حساس می کند. از سوی دیگر، چون در این منطقه قبلاً کار شده، عقبه سازی شده، اورژانس هست و … نیاز زیادی به آماده سازی منطقه و نقل و انتقالات نیست. حتی ستون کشی و انتقال نیرو به خط هم به عنوان تعویض و جایگزینی نیرو انجام شود نه اینکه انتقال نیرو برای عملیات. همچنین بی سیم ها هم مثل چند ماه گذشته فعال باشند و تغییرات عمده ای در مکالمات صورت نگیرد.

فرمانده کل سپاه ضمن مفید شمردن این شیوه، آن را کافی نمی دانست، لذا گفت: اینجا چون ارزشمند است، اگر دشمن احتمال یک هزارم حمله ما را بدهد، هشیاری و آماد گی اش را از دست نمی دهد، چون ارزشش خیلی بالاست.

در ادامة جلسه با پیگیری بحث طرح مانور در منطقه شلمچه، چگونگی اجرای عملیات با ١٥٠ گردان نیروی رزمنده مطرح گردید. احمد غلامپور بر این نظر بود که با اجرای عملیات در منطقه ای که عملیات کربلای٨ اجرا شد (شرق کانال زوجی به سمت غرب)، کل توان صرف می شود تا یکی دو خط دشمن تصرف شود، ولی چیزی به دست نمی آید. در اینجا محسن رضایی از برادران حاضر خواست که پیشنهاد هایشان را برای عملیات با ١٥٠ گردان مطرح کنند.

در ابتدا علی شمخانی و احمد غلامپور بحث دربارة عملیات در منطقه فاو را بی فایده ذکر کردند. محورهای ترابه و عزیر در منطقه هور، محورهای دیگری بود که برای عملیات مطرح گردید. محسن رضایی در این باره گفت: «آنجا برای موقعی خوب است که ما قوای دشمن را در ]جبهة[ شمال درگیر کنیم. چیز عظیمی می شود اگر ما دست پیدا کنیم به منطقه آبگرفتگی های شمال بصره و جاده را بگیریم، یعنی بتوانیم جادة خندق را باز کنیم.» در ادامة جلسه وضعیت این منطقه، جاده ها و آبگرفتگی های آن بررسی شد. سپس پیشنهاد دیگری مبنی بر درگیری دو سه روزه ای با دشمن در این منطقه و کشیدن دشمن به این منطقه و سپس عملیات در شلمچه

[١] ١٢. سند شماره ١٨٨٨٣/پ.ن مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: جلسه فرماندهان سپاه درباره طرح های عملیاتی (٥/٨/١٣٦٦، قرارگاه مرکزی سپاه - پادگان گلف اهواز، نوار ٢٦٧٤٨)، ص١ تا ١٣.