در جلسه پیش ازظهر با حضور برادران جعفری، شمس و ابوحسن (از رزمندگان عراقی) درباره تأسیسات مهم دشمن در مناطق کرکوک، سلیمانیه و دوکان و چگونگی شناسایی آنها بحث شد. برادر جعفری درباره تأسیسات "باباگرگر" واقع در شمال غرب کرکوک گفت: «این تأسیسات شناسایی شده؛ نیروی پیاده، تیر مستقیم، خمپاره١٢٠ و کاتیوشا نیز پیش بینی شده که آن را منهدم کنند. قرار است نیروهای اتحادیه به شهر حمله کنند و ما تأسیسات را بزنیم. ما باید راه بیفتیم و مرتب به دشمن ضربه بزنیم و به جای دیگر برویم. "میشراق" دومین مرکز صادرات نفت عراق است، دو سه نفر برای شناسایی آن بروند، بعد هماهنگی و درخواست نیرو برای عملیات بشود. مهمات لازم را هم اتحادیه در مالبند٣ دارد، از آنها می گیریم. اتحادیه آماده اجرای این عملیات شد ولی به علت اینکه منطقه عرب نشین است، نتوانستند اقدام کنند و به عقب برگشتند.»

برادر ابوحسن نیز اطلاعاتی را که از شناسایی کارخانه سیمان سلیمانیه به دست آمده بود، چنین ارائه کرد: «١٦ پایگاه دارد، ٤ قبضه سلاح ضدهوایی٥٧ میلی متری دارد. هر پایگاه ١٥ نیرو و سلاح دوشکا دارد.» برادر شمس نقشه ای از تأسیسات مهم این کارخانه را درخواست کرد تا اقدام لازم صورت گیرد. برادر جعفری نیز از وی خواست تا همین امروز یک تیم برای شناسایی بیرون کارخانه، به این منطقه بفرستد.[١]

به نوشته راوی مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ در قرارگاه رمضان، شب هنگام در جلسه ای در "برگلو"، نتایج شناسایی منطقه دوکان ارائه گردید. برادر فتاح در این باره گفت: «از دیدگاه، تمام تأسیسات و شهر و پادگان و سدّ دوکان را می توان دید. در روستای "قلم پاشا "که نیمه آباد و خالی از سکنه است و می توان وارد آن شد، اولین چیزی که به چشم می خورد وجود ٨ چادر روی تپه های کوچک است. همچنین در وسط ٧ خودروِ ایفا دیده شد و گردان جاش در آنجا مستقر است. روی جاده آسفالت هم تردد در جریان است. روی "کسرت" و روی "هیبه سلطان" چند پایگاه هست. نفوذ در تأسیسات این منطقه آسان است.» برادر دهقان نیز گفت: «منطقه سه معبر وصولی دارد که دشمن بر اساس همین معابر طرح دفاعی دارد. برای رسیدن به سد نمی توان معابری پیدا کرد. اگر کارها را تفکیک کنیم و تأسیسات سد را ما تقبل کنیم و پایگاه ها را اتحادیه عمل کند، ان شاءالله کار با موفقیت پیش می رود.» برادر رسول نیز دراین باره گفت: «اطلاعات ما خیلی کم است، برای نفوذ به تأسیسات اساسی و اتاق فرمان و … اطلاعات نداریم. بچه ها باید از نزدیک این جاها را ببینند.» ابومصطفی نیز گفت: «ما یک طرف می توانیم عمل کنیم ولی تا صبح به تأسیسات نمی رسیم، راه طولانی است. از "قلم پاشا" به آنجا اگر با قایق بتوانیم برویم، خوب است.»[٢]

در ادامه جلسه، شیردل، نوشیروان، قادر و عمر از مسئولان نظامی اتحادیه میهنی نیز به حاضران

[١] ٤. سند شماره ١٥٤٧/ د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ثبت جنگ راوی قرارگاه رمضان (مسعود سرمدی)، ٢/٨ تا ١٧/٨/١٣٦٦، ص٢٥ تا ٣٠.

[٢] ٥. همان، ص٣٧ و ٣٨.