روزنامه ترجمان چاپ آنکارا نیز نوشت: رژیم عراق ٥٠ تن از اهالی کرکوک و روستاهای اطراف آن را تیرباران کرده و اهالی روستاها و قصبات حومه کرکوک را مجبور به مهاجرت و این مناطق را با خاک یکسان کرده است. مأمورین عراقی نیز ٣١٤ تن زن کرکوکی را از کودکان و شوهرانشان جدا کرده و به مناطق کردنشین شمال تبعید کرده اند[٢٣٥]. روزنامه لوموند نیز در ٣٠/٧/١٣٦٦ نوشت: از ماه مه (اردیبهشت) رژیم عراق برای مقابله با عملیات های کماندویی پیشمرگان کرد، صدها روستا و دهکده را در مسیر جاده ها و محورهای اصلی با خاک یکسان کرده و بعضی روستاها که دسترسی به آن مشکل بوده را با بمب های فسفری و سلاح های شیمیایی بمباران کرده است. [٥٣٣]

از دیگر معضلات رژیم عراق کمبود نیروی انسانی و مشکلات اقتصادی بود، هر چند این رژیم از جنبه اقتصادی و مالی نسبت به ایران مشکل کمتری داشت. تلفات انسانی بسیار عراق در عملیات کربلای٥ در منطقه شرق بصره و گشوده شدن جبهه ای جدید و گسترده در کردستان عراق، کمبود نیروی ارتش عراق را تشدید کرد. همچنین موجب شد ارتش عراق علاوه بر اینکه تاکنون هیچ سربازی را ترخیص نکرده بود، باقی ماندة عراقی های ١٤ تا ٣٥ ساله را نیز به خدمت ارتش فرا خواند.[١١٥]

از سوی دیگر، هر چند حمایت مالی بی دریغ کشورهای ثروتمند عرب منطقه، فروش نفت بیش از سهمیه، فروش نفت منطقه بی طرف و واریز درآمد آن به حساب عراق و همچنین کمک های اقتصادی و اعتباری قدرت های بزرگ اروپا و امریکا در حفظ رژیم عراق و پشتیبانی از ماشین جنگی آن بسیار مؤثر بود، لیکن هزینه های جنگی اقتصاد عراق را به شدت تحت تأثیر قرارداده بود و عراق توان پرداخت بدهی های خود به کشورهای خارجی را نداشت. همین موجب شد دولت آلمان با صدور ضمانت نامه های دولتی جدید برای عراق مخالفت کند. البته به رغم اینکه تا این زمان بازپرداخت حداقل سه وام اروپایی به تعویق افتاده بود، ولی امریکا به کمک های اقتصادی خود به عراق ادامه می داد. در اواخر مهر ١٣٦٦ در سفر وزیر کشاورزی امریکا به بغداد، تصویب اعتبار یک میلیارد دلاری امریکا به عراق اعلام شد تا عراق را به بزرگ ترین دریافت کننده اعتبارات امریکا برای خرید مواد غذایی تبدیل نماید. [٤٣٨]

درآمدهای حاصل از فروش نفت عراق به طور کامل به واردات تسلیحات و تجهیزات جنگی اختصاص می یافت و نیازهای عمومی از محل اعتبارات اعطایی دولت های دیگر تأمین می شد و