مقام های رژیم مصر در دیدار با "واینبرگر" وزیر دفاع امریکا، تنها راه پایان جنگ ایران و عراق و حفظ منافع امریکا در منطقه را استفاده امریکا از بمب های اتمی کوچک دانستند. مجله الکفاح العربی در شماره امروز خود ضمن اعلام این خبر افزود: «کاسپار واینبرگر پیشنهاد مشابهی نیز در سفر اخیر خود به کشورهای عرب حوزه خلیج فارس از یک مقام منطقه شنیده بود. وی که سؤالاتی در مورد نتایج و کاربرد بمب های نوترونی از وزیر جنگ امریکا پرسیده بود، امریکا را به بررسی استفاده از این بمب مخرّب برای متوقف نمودن جنگ در خلیج فارس ترغیب کرد.»[١]

٢ ١٩٠

عراق ٢٥ فروند هواپیمای پیشرفته "سوخو ٢٥" از شوروی دریافت کرده است. روزنامه الاتحاد در گزارشی نوشت: «عراق برتری قابل توجه نیروی هوایی خود بر ایران را با ده ها جنگنده روسی سوخوی ٢٥ شدت بخشیده است.» این روزنامه به نقل از منابع نظامی غربی نوشت: «٢٥ تا ٤٠ فروند از این نوع جت ها وارد عراق شده است و این نخستین گروه از ١٠٠ فروند سوخوی ٢٥ گنجانده شده در یک معامله تسلیحاتی بین دو کشور می باشد. اگر این معامله مورد تأیید قرار گیرد، عراق نخستین کشور در خارج از بلوک کمونیست می باشد که به چنین هواپیماهایی دست پیدا کرده است.» کارشناسان نظامی می گویند که حمله های شدید علیه ستون های زرهی با سرعتی زیاد و جان سالم به در بردن از آتش پدافند هوایی، یکی از ویژگی های عمده این هواپیماها می باشد که می تواند برای حمله به تهاجمات زمینی ایران، به عراق بسیار کمک کند. هواپیماهای مذکور به یک توپ دولول ٢٣ میلی متری و حدود ١٠ مخزن تسلیحاتی در زیر بال های ضخیم خود مجهز است.[٢]

یونایتدپرس نیز به نقل از یک تحلیل گر غربی نوشت: «نیروی هوایی عراق که دارای ٣٠٠ هواپیما است، می تواند با سوخت گیری مجدد در فضا، هر زمانی که اراده کند تهران را هدف حمله قرار دهد. ایران فقط ٥٠ تا ٧٠ هواپیمای قابل استفاده در اختیار دارد. میانگین مأموریت های هوایی عراق در روز حدود ١٢٠ پرواز است که شامل هلی کوپترها نیز می شود. با این حال اغلب تحلیل گران معتقدند که با وجود برتری هوایی، عراق قادر به پیروز شدن در جنگ نیست و نومیدانه به آتش بسی نیاز دارد که مورد قبول ایران نیست.»[٣]

هواپیمای روسی سوخو ٢٥ در سال های ١٩٨٥تا ١٩٨٩ به تعداد ٣٠ تا ٨٠ فروند به عراق ارسال شد.

این نوع هواپیما در طول جنگ با ایران به خصوص در سال ١٩٨٨ به خدمت گرفته شد و شماری از خلبانان آن از صدام مدال افتخار گرفتند.

[١] ٣٣. مأخذ ١٦، ص ٤٦، بیروت - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١١/٧/١٣٦٦؛ و - مأخذ ٣١، ص ٣، کویت- به نقل از روزنامة القبس.

[٢] ٣٤. مأخذ ١٦، ص ١٩، ابوظبی- خبرگزاری رویتر، ١١/٧/١٣٦٦.

[٣] ٣٥. مأخذ ١٨، ص ٤، بغداد- خبرگزاری یونایتدپرس، ١٢/٧/١٣٦٦.