آنها را به اینجا می آوریم، چون در غرب دو جا را نمی توانیم برای عملیات آماده کنیم … چون دشمن در غرب دنبال ما نمی گردد [احتمال نمی دهد که عملیات اصلی ما در غرب باشد] ما می توانیم اینجا آماده شویم. همة یگان های سپاه را اینجا می آوریم و جنگمان اینجاست. دشمن زمستان در این منطقه مشکلات بسیاری خواهد داشت.»[١]

فرمانده لشکر٥٧ ابوالفضل(ع) در این جلسه نتایج اقدامات شناسایی قلة اصلی قمیش را چنین گزارش داد: «ابتدا شناسایی را از سمت جنوب قلّه، از طرف یال ها، شروع کردیم که دشمن راه کارهایمان را بست. از طرف ژاژیله یک راه کار پیدا کردیم. بچه ها شش ردیف مین والمر و سیم خاردار توپی را رد کردند و تا ارتفاع اصلی رفتند و در آنجا از کنار نگهبان عبور کردند و تا ١٠٠ متری قلّة اصلی رفتند. این مسیر را سه بار رفته اند. هر بار حدود ٥/٦ ساعت طول کشیده است. آخرین بار ساعت ٥/٧ شب حرکت کرده اند که ساعت ٢ بعد از نیمه شب به قلّه رسیده اند. در جریان این شناسایی یکی از برادران روی مین می رود، یک خمپاره خودی هم وسط بچه ها می خورد. دشمن در ابتدای دشت "باساوا" تعدادی از افراد خود و تعدادی سگ برای کمین گذاشته است.»[٢]

در ادامة جلسه مسائل مهندسی و چگونگی احداث سریع جاده و اتصال هدف و عقبه بررسی شد و درباره مشکلات آن از جمله سنگی و صخره ای بودن مسیرها - که جاده سازی را خیلی دشوار می کند - بحث شد. فرماندهان بر این نظر بودند که با توجه به نامناسب بودن وضع زمین، در این منطقه قبل از اینکه دشمن با ما بجنگد، زمین با ما می جنگد. همچنین مشکل محدودیت راه کارها و نیز خودکفا بودن سنگرهای نیروهای عراقی و چگونگی مقابله با هلی کوپترهای دشمن به وسیله موشک سهند مطرح گردید. علی شمخانی نیز گفت: «در جنگ کوهستان وقتی نیروها قاطی شوند، تصمیم فرمانده است که به پیروزی منجر می شود. یعنی تا نقطه درگیری نیرو را خوب توجیه و هدایت کند و به موقع با دشمن درگیر کند و هنگام برخورد با کمین، محکم و قاطع مشکل را حل کند.»[٣]

١ ١٠٨

ضرورت ایجاد تحول در یگان های رزم و افزایش توان رزمی آنها به رغم وجود مشکلات و کمبودها، لزوم تلاش بیش تر برای بازسازی یگان ها، احتمال افزایش کمبودها و مشکلات پشتیبانی و ضرورت تحول معنوی و برخورد صادقانه، از جمله نکاتی بود که فرمانده نیروی زمینی سپاه در پایان جلسه امروز قرارگاه نجف به فرماندهان حاضر در جلسه متذکر شد. علی شمخانی گفت: «اگر توان عملیات و زمان عملیات مان را افزایش ندهیم، دشمن به ما حمله می کند؛ یعنی اگر ما به ماووت حمله نمی کردیم، قطعاً دشمن به فاو حمله می کرد. عراق بعد از کربلای٥ همة نیروهای ژاندارمری و شهربانی خود را وارد جنگ کرده است. یکی از برادرانی که تا بغداد رفته است می گوید فقط یک دژبانی نزدیک بغداد بوده است، در حالی که قبلاً از سلیمانیه تا بغداد ١٦ دژبانی داشت و بازرسی دقیق انجام می داد، ولی حالا همان یک دژبانی هم بازرسی نکرده است.

[١] ٣. همان، ص ٧٢.

[٢] ٤. همان، ص ٧٥ و ٧٦.

[٣] ٥. همان، ص ٨٥.