تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢ - تفسير معاد تنها با يك صيحه عظيم رخ مىدهد!

اشاره به صيحه دوم يا نفخ صور ثانى است كه نفخه حيات و رستاخيز و بازگشت به زندگى جديد است‌ [١] بنا بر اين آيه شبيه چيزى است كه در آيه ٦٨ سوره زمر آمده است‌ وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى‌ فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ‌:" در صور دميده مى‌شود و تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند مدهوش مى‌شوند و مى‌ميرند، مگر آنها كه خدا بخواهد، سپس بار ديگر در صور دميده مى‌شود ناگهان همه بپا مى‌خيزند و در انتظار حسابند".

بعضى نيز گفته‌اند كه" راجفه" اشاره به زلزله‌اى است كه زمين را متلاشى مى‌كند و" رادفه" زلزله‌اى است كه آسمانها را درهم مى‌ريزد، ولى تفسير اول صحيحتر به نظر مى‌رسد.

دلهاى مجرمان و گنهكاران و طغيانگران همه به شدت مى‌لرزد، و نگران حساب و جزا و كيفر است.

" واجفه" از ماده" وجف" (بر وزن حذف) در اصل به معنى سرعت سير است، و اوجفت البعير در جايى گفته مى‌شود كه انسان شتر را با سرعت به حركت‌

[١] بايد توجه داشت كه ماده" رجف" هم به صورت فعل متعدى، و هم به صورت لازم آمده است، در صورت اول" راجفه" به معنى همان زلزله عظيمى است كه زمين و همه موجودات را به لرزه در مى‌آورد، و در صورت دوم" راجفه" به معنى خود زمين است كه به لرزه در مى‌آيد (دقت كنيد).