تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٤ - تفسير نه از نعمتش مغرور باش و نه از سلب نعمت مايوس!

دست او مى‌گذرد نورى در قيامت به او مى‌بخشد" [١] در آيه ٩ سوره" ضحى" نيز آمده است: فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ:" اما يتيم را مورد قهر و تحقير قرار مده".

و اين درست در مقابل چيزى است كه در جوامع دور از ايمان و اخلاق همچون جامعه عصر جاهليت ديروز و امروز رواج داشته و دارد، كه نه تنها به انواع حيله‌ها براى تملك اموال يتيمان متوسل مى‌شوند بلكه خود او را در جامعه چنان تنها مى‌گذارند كه درد يتيمى و فقدان پدر را به تلخ‌ترين صورتى احساس مى‌كند.

از آنچه گفتيم روشن مى‌شود كه اكرام يتيمان منحصر به حفظ اموال آنها نيست، آن چنان كه بعضى از مفسران پنداشته‌اند، بلكه معنى وسيع و گسترده‌اى دارد كه هم آن، و هم امور ديگر را شامل مى‌شود.

جمله" تحاضون" از ماده" حض" به معنى تحريص و ترغيب است، اشاره به اينكه تنها اطعام مسكين كافى نيست، بلكه مردم بايد يكديگر را بر اين كار خير تشويق كنند، تا اين سنت در فضاى جامعه گسترش يابد [٢] عجب اينكه در آيه ٣٤ سوره" حاقه" اين موضوع را همرديف عدم ايمان به خداوند بزرگ ذكر كرده مى‌فرمايد: إِنَّهُ كانَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ وَ لا يَحُضُّ عَلى‌ طَعامِ الْمِسْكِينِ‌:" او به خداوند بزرگ ايمان نمى‌آورد و ديگران را به اطعام مستمندان تشويق نمى‌كند" [٣]

[١]" بحار الانوار" جلد ١٥ صفحه ١٢٠ (چاپ قديم).

[٢]" تحاضون" در اصل" تتحاضون" بوده كه يك تاء از آن براى تخفيف حذف شده است.

[٣]" طعام" در اين آيه و آيه مورد بحث معنى مصدرى دارد و به معنى" اطعام" است.