تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٤ - تفسير ما تو را براى هر كار خير آماده مىكنيم

سپس براى اثبات قدرت خداوند و اينكه هر خير و بركتى است از ناحيه او است مى‌افزايد: (تو چيزى از آيات الهى را فراموش نمى‌كنى) مگر آنچه را خدا بخواهد كه او آشكار و پنهان را مى‌داند" (إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى‌).

مفهوم اين تعبير آن نيست كه پيامبر ص چيزى از آيات الهى را فراموش مى‌كند و الا از گفتار او سلب اطمينان خواهد شد بلكه هدف بيان اين حقيقت است كه موهبت حفظ آيات الهى از سوى خدا است، و لذا هر لحظه بخواهد مى‌تواند آن را از پيامبرش بگيرد، و يا به تعبير ديگر هدف بيان تفاوت علم ذاتى خداوند و علم موهبتى پيامبرش ص است.

اين آيه در حقيقت شبيه چيزى است كه در باره خلود بهشتيان در آيه ١٠٨ سوره هود آمده است: وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ:" سعادتمندان هميشه در بهشت خواهند بود نه ما دام كه آسمانها و زمين برپا است، مگر آنچه را پروردگار تو بخواهد اين عطائى است كه هرگز قطع نمى‌شود".

مسلم است كه بهشتيان هرگز از بهشت بيرون نمى‌روند و ذيل آيه خود گواه اين موضوع است، بنا بر اين جمله" إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ‌" اشاره به حاكميت اراده و قدرت خداوند، و ارتباط همه چيز به مشيت و خواست او است، هم در آغاز پيدايش و هم در بقاء.

از جمله امورى كه بر اين معنى گواهى مى‌دهد اين است كه حفظ بعضى از مسائل و فراموشى بعضى ديگر در ميان همه انسانها است، و اين امتيازى نيست كه خداوند آن را به عنوان يك موهبت براى پيامبرش بيان كند، بنا بر اين منظور حفظ تمامى آيات قرآن و احكام و معارف اسلام است.

بعضى نيز گفته‌اند منظور از اين استثناء آياتى است كه هم محتوا و هم تلاوت‌