تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٣ - تفسير نقشههاى دشمنان را نقش بر آب مىكنم!

" صدع" به معنى شكاف در اجسام صلب و سخت است، و با توجه به آنچه در معنى" رجع" گفته شد آن را اشاره به شكافتن زمينهاى خشك و سخت، بعد از نزول باران، و رشد و نمو گياهان دانسته‌اند.

در حقيقت اين دو سوگند اشاره‌اى است به احياى زمينهاى مرده به وسيله باران كه قرآن بارها آن را به عنوان دليلى بر مساله رستاخيز ذكر كرده است، مانند آيه ١١ سوره ق‌ وَ أَحْيَيْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ الْخُرُوجُ‌:" ما بوسيله باران سرزمين مرده‌اى را زنده كرديم، خروج و قيام شما در قيامت نيز همين گونه است"! به اين ترتيب تناسب روشنى در ميان اين سوگندها و آنچه سوگند به خاطر آن ياد شده وجود دارد، و اين يكى از لطائف بلاغت قرآن است، كه در ميان سوگندها و آنچه براى آن سوگند ياد مى‌كند تناسب جالبى ديده مى‌شود.

يا به تعبير ديگر: همانگونه كه در آيه ٥ سوره حج، به هنگام استدلال بر مساله معاد، هم استدلال به مساله آفرينش انسان از نطفه و تطورات جنين مى‌كند، و هم استدلال به زنده شدن زمينهاى مرده بر اثر نزول باران، در اين سوره (سوره طارق) نيز روى هر دو مساله تكيه شده است.

بعضى براى جمله" وَ السَّماءِ ذاتِ الرَّجْعِ‌" تفسير ديگرى نيز ذكر كرده‌اند، و آن تكرار گردش كواكب آسمان و بازگشت آنها به حالت نخستين در طى دورانهاى مختلف است، گردش زمين به دور خود و به دور خورشيد، و حركت سيارات منظومه شمسى، و حركت طلوع و غروب حسى ماه و خورشيد و ستارگان، همه حركاتى است داراى بازگشت.

وجود اين بازگشتها نشانه‌اى است از بازگشت عمومى انسانها به حيات، البته معنى اول تناسب بيشترى با مساله شكافته شدن زمين و همچنين دلائل معاد دارد.