تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥١ - تفسير ديدى خدا با لشكر فرعون و ثمود چه كرد؟

كرده مى‌فرمايد:" آيا داستان لشكرها به تو رسيده است" (هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ).

لشكريان عظيمى كه در برابر پيامبران الهى صف‌آرايى كردند و به مبارزه برخاستند به گمان اينكه مى‌توانند در مقابل قدرت خدا عرض اندام كنند.

همانها كه بعضى شرق و غرب جهان را زير سلطه خود قرار دادند، و بعضى دل كوه‌ها را شكافتند و سنگهاى عظيم آن را بركندند، و از آن خانه‌ها و قصرهاى عظيم ساختند، و كسى را ياراى مقابله با آنها نبود.

اما خداوند گروه اول را با" آب"، و گروه دوم را با" باد" كه هر دو وسيله‌هاى حيات آدمى هستند، و از لطيف‌ترين و ظريفترين موجودات محسوب مى‌شوند درهم كوبيد! امواج نيل، فرعون و لشكرش را در كام خود فرو بلعيد، و باد سرد و كوبنده، قوم ثمود را همچون پر كاه از مقابل خود برمى‌داشت و بعد از مدتى جسم بى‌جانشان را بر صفحه زمين مى‌افكند.

تا مشركان عرب بدانند كارى از آنها ساخته نيست، جايى كه خدا از آن لشكرهاى عظيم و قدرتمند چنين انتقام گرفت وضع كسانى كه از آنها ضعيف‌ترند و ناتوانترند روشن است، هر چند ضعيف و قوى در برابر قدرت او يكسان است انتخاب قوم" فرعون" و" ثمود" از ميان همه اقوام پيشين به عنوان دو نمونه از اقوام سركش به خاطر اين است كه هر دو در نهايت قدرت بودند، يكى مربوط به گذشته‌هاى دور است (قوم ثمود) و ديگرى به گذشته نزديكتر