تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٨ - تفسير عليين در انتظار ابرار است

و بعد به آخرين نعمتى كه در اين سلسله آيات آمده اشاره كرده، مى‌فرمايد:" اين شراب طهور ممزوج با" تسنيم" است" (وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ‌).

***" همان چشمه‌اى كه مقربان از آن مى‌نوشند" (عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ‌) [١] از اين آيات استفاده مى‌شود كه" تسنيم" برترين شراب طهور بهشتى است كه مقربان آن را به طور خالص مى‌نوشند، ولى براى ابرار مقدارى از آن را با رحيق مختوم كه نوع ديگرى از شراب طهور بهشتى است مى‌آميزند!.

در اينكه چرا اين شراب يا اين چشمه" تسنيم" ناميده شده است (با توجه به اينكه" تسنيم" از نظر لغت به معنى چشمه‌اى است كه از بالا به پائين فرو مى‌ريزد) بعضى گفته‌اند به خاطر آن است كه اين چشمه مخصوص در طبقات بالاى بهشت قرار دارد، و بعضى ديگر گفته‌اند شرابى است كه از آسمان بهشت فرو مى‌ريزد!.

در حقيقت شرابهاى بهشتى انواعى دارد: بعضى در نهرها جارى است كه در آيات متعددى از قرآن به آن اشاره شده است‌ [٢] و بعضى در ظرفهاى دربسته مهر شده است، چنان كه در آيات بالا آمد، و از همه مهمتر شرابى است كه از آسمان بهشت و يا طبقات بالاى آن فرو مى‌ريزد و اين همان شراب" تسنيم" است كه هيچيك از نوشيدنيهاى بهشتى به پاى آن نمى‌رسد، و طبعا تاثيرى كه در روح و جان بهشتيان مى‌گذارد از همه عاليتر و

---

[١] در اينكه چرا" عينا" منصوب است؟ وجوه زيادى براى آن گفته‌اند از جمله:

اينكه حال براى تسنيم است، و يا تميز، و يا به عنوان مدح و اختصاص و تقدير" اعنى" و" با" در" بها" يا زائده است و يا به معنى" من" و معنى دوم مناسبتر است.

[٢] سوره" محمد" آيه ١٥.