تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٤ - تفسير گناهان زنگار دلهاست

اگر به فرض كه قيامتى هم در كار باشد در آنجا مشمول انواع نعمتهاى خدا خواهند بود [١]! چنين نيست كه آنها مى‌پندارند بلكه در قيامت در شديدترين عذابها و سخت‌ترين شكنجه‌ها هستند.

آرى آخرت بازتاب و تجسم عظيمى از اعمال انسان در اين دنيا است، آنها كه چشم خود را در اينجا از مشاهده حق فرو مى‌بندند، و اعمالشان همچون زنگارى بر قلبشان نشسته، در آنجا نيز از پروردگار محجوبند، و هرگز ياراى مشاهده جمال حق را در آن عالم ندارند و از فيض لقاى آن محبوب حقيقى محرومند.

اين ورود در آتش نتيجه محجوب بودن از پروردگار است، و اثرى است كه از آن جدا نيست، و به طور مسلم آتش محروميت از ديدار حق، از آتش دوزخ هم سوزانتر است!

[١] در آيه ٣٢ سوره كهف آمده است: وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُدِدْتُ إِلى‌ رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْراً مِنْها مُنْقَلَباً:" من هرگز باور نمى‌كنم قيامتى بر پا شود، و اگر به سوى پروردگارم بازگردم و قيامتى در كار باشد جايگاهى بهتر از اينها خواهم يافت (نظير همين معنى در سوره فصلت آيه ٥٠ نيز آمده است).