تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٢ - تفسير دورنمايى از نعمتهاى روحپرور بهشتى

شعله‌ور مى‌سازد.

*** بعد از ذكر اين نعمت روحانى و آرامش كه بر روح و جان بهشتيان به خاطر نبودن سخنان لغو و بيهوده حكم‌فرماست به بيان قسمتى از نعمتهاى مادى بهشت پرداخته، مى‌گويد:" در آن بهشت چشمه‌ها جارى است" (فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ).

گرچه" عين" در اينجا" نكره" است و معمولا نكره براى بيان يك فرد مى‌آيد، ولى به قرينه ساير آيات قرآن معنى جنس دارد، و شامل چشمه‌هاى مختلف مى‌شود، همانگونه كه در آيه ١٥ ذاريات مى‌خوانيم: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ‌:" پرهيزگاران در ميان باغهاى بهشت و چشمه‌ها قرار دارند" بعضى نيز گفته‌اند در هر قصرى از قصرهاى بهشتيان چشمه‌اى جارى است و مفرد بودن" عين" در اينجا ناظر به آن است، چشمه‌اى كه مطابق ميل بهشتيان به هر طرف كه بخواهند جريان پيدا مى‌كند، و نيازى به شكافتن نهر و ساختن بستر ندارد.

البته وجود چشمه‌هاى متعدد علاوه بر افزودن بر زيبايى و طراوت، اين فايده را نيز دارد كه هر كدام نوشابه مخصوصى دارد و ذائقه بهشتيان را هر زمان با انواع شراب طهور شيرين و معطر مى‌كند.

*** بعد از ذكر چشمه‌ها به سراغ تختهاى بهشتى مى‌رود، و مى‌فرمايد:" در آن باغهاى بهشتى تختها و سريرهايى بلند وجود دارد" (فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ).

" سرر" جمع" سرير" از ماده" سرور" به معنى تختهايى است كه در مجالس انس و سرور بر آن مى‌نشينند [١]

---

[١] مفردات راغب ماده سر.