تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٠ - تفسير اى انسان بنگر از چه آفريده شدهاى؟!

هى اعمالكم من الصلاة و الصيام و الزكاة و الوضوء و الغسل من الجنابة و كل مفروض، لان الاعمال كلها سرائر خفية، فان شاء الرجل قال صليت و لم يصل، و ان شاء قال توضأت و لم يتوضأ، فذلك قوله‌ يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ

:" سرائر شما همان اعمال شما است، همچون نماز و روزه و زكات و وضو و غسل جنابت و هر عمل واجبى، زيرا همه اعمال در حقيقت پنهان است، اگر انسان بخواهد مى‌گويد: نماز خوانده‌ام، در حالى كه نخوانده، و مى‌گويد: وضو گرفته‌ام در حالى كه وضو نگرفته، و اين است تفسير كلام خداوند يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ" [١]

نيرويى كه بر زشتيهاى اعمال و نيات او پرده بيفكند، و ياورى كه او را از عذاب الهى رهايى بخشد.

اين معنى در بسيارى از آيات قرآن آمده است كه در آن روز نه يار و ياورى وجود دارد، نه فديه و فدايى پذيرفته مى‌شود، نه راه فرار و بازگشتى در برابر انسان قرار دارد، و نه طريقى براى فرار از چنگال عدالت پروردگار، تنها و تنها وسيله نجات ايمان و عمل صالح است، آرى مايه نجات فقط همين است.

[١]" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٤٧٢، شبيه اين معنى در تفسير" در المنثور" جلد ٦ صفحه ٣٣٦ نيز آمده است.