تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٣ - تفسير آن روز آنها مؤمنان را مسخره مىكردند، اما امروز
٣٤- ولى امروز مؤمنان به كفار مىخندند.
٣٥- در حالى كه بر تختهاى مزين بهشتى نشستهاند و نگاه مىكنند.
٣٦- آيا كفار پاداش اعمال خود را گرفتند؟!
شان نزول:
مفسران براى اين آيات دو شان نزول نقل كردهاند:
نخست اينكه روزى على ع و جمعى از مؤمنان از كنار جمعى از كفار مكه گذشتند، آنها به على ع و مؤمنان خنديدند و استهزا كردند، آيات فوق نازل شد و سرنوشت اين گروه كافر استهزا كننده را در قيامت روشن ساخت.
حاكم ابو القاسم حسكانى در" شواهد التنزيل" از" ابن عباس" چنين نقل مىكند:" منظور از" إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا" منافقان قريش و منظور از" الَّذِينَ آمَنُوا" على بن ابى طالب و ياران او است" [١] ديگر اينكه آيات فوق در باره افرادى همچون عمار، صهيب، خباب، بلال، و ساير فقراى مؤمنين كه مورد استهزاى مشركان قريش همچون ابو جهل، و وليد بن مغيره، و عاص بن وائل، واقع مىشدند نازل شده [٢] جمع ميان اين دو شان نزول نيز كاملا ممكن است.
تفسير: آن روز آنها مؤمنان را مسخره مىكردند، اما امروز ...
در تعقيب آيات گذشته كه سخن از نعمتها و پاداشهاى عظيم ابرار و نيكان
[١]" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٤٥٧- نزول اين آيات درباره على (ع) و مشركان مكه در بسيارى از كتب تفسير مانند تفسير" قرطبى"،" روح المعانى"،" كشاف" تفسير فخر رازى" و غير آن آمده است.
[٢] روح المعانى جلد ٣ صفحه ٧٦.