تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٢ - نكته راه خودسازى

١- از يك سو به انسان دستور مى‌دهد كه براى درهم شكستن كبر و غرور به آغاز آفرينش خود باز گردد، و ببيند چگونه از نطفه بى‌ارزشى آفريده شده؟

و مى‌دانيم يكى از بزرگترين موانع راه خودسازى همين كبر و غرور است.

٢- از سوى ديگر هدايتهاى الهى را به عنوان بهترين زاد و توشه اين راه معرفى مى‌كند، اعم از هدايتهايى كه از طريق وحى و رهنمودهاى انبياء و اولياء سر چشمه مى‌گيرد، و هدايتهايى كه از طريق عقل و بررسى قوانين و نظامات عالم تكوين حاصل مى‌شود.

٣- سپس به انسان دستور مى‌دهد كه به غذاى جسمانيش خوب بنگرد، چشمانش را بگشايد و ببيند اين خالق رحيم و مهربان چگونه انواع مواد غذايى دانه‌ها و ميوه‌ها را از اين خاك تيره براى او آفريده، و در برابر ربوبيتش سر تعظيم فرود آورد نه تنها به ساختمان تكوينى اين مواد غذايى بنگرد، بلكه چگونگى تحصيل آن را نيز مورد توجه قرار دهد چرا كه غذاى پاك و حلال يكى از پايه‌هاى مهم خودسازى است.

٤- به طريق اولى بايد به غذاى روحش بنگرد كه از كدامين سر چشمه تراوش كرده سر چشمه‌اى پاك يا آلوده؟ چرا كه تعليمات ناسالم و تبليغات گمراه كننده همچون غذاى مسمومى است كه حيات معنوى انسان را به خطر مى‌افكند.

عجب اينكه بعضى از مردم در مورد غذاى جسم بسيار سختگير و موشكافند، ولى در غذاى روحشان بى‌اعتنا، هر كتاب فاسد و مفسدى را مى‌خوانند، به هر گونه تعليمات گمراه كننده گوش فرامى‌دهند، و براى غذاى روحشان هيچ قيد و شرطى قائل نيستند.

در حديثى از امير مؤمنان على ع مى‌خوانيم:

ما لى ارى الناس اذا قرب اليهم الطعام ليلا تكلفوا انارة المصابيح، ليبصروا ما يدخلون بطونهم، و لا يهتمون بغذاء النفس، بان ينيروا مصابيح البابهم بالعلم، ليسلموا من‌