تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٤ - تفسير باز هم نكوهش از كتمان حق

اين نكته نيز چندان احتياج به توضيح ندارد كه معنى جمله" آن را به بهاى كمى نفروشيد" اين نيست كه كتمان حق در برابر بهاى گزاف بى‌مانع است، بلكه منظور اين است هر بهاى مادى در برابر كتمان حق گرفته شود ناچيز و بى ارزش است هر چند تمام دنيا باشد!.

*** آيه بعد وضع اين گروه را مشخص‌تر مى‌سازد و نتيجه كارشان را در اين معامله زيانبار چنين بازگو مى‌كند:" اينها كسانى هستند كه گمراهى را با هدايت و عذاب را با آمرزش مبادله كرده‌اند" (أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى‌ وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ).

و به اين ترتيب از دو سو گرفتار زيان خسران شده‌اند: از يك سو رها كردن هدايت و بر گزيدن ضلالت در برابر آن، و از سوى ديگر از دست دادن رحمت و آمرزش خدا و جايگزين ساختن عذاب دردناك الهى بجاى آن، و اين معامله‌اى است كه هيچ انسان عاقلى به سراغ آن نمى‌رود.

لذا در پايان آيه اضافه مى‌كند راستى عجيب است كه" چقدر در برابر آتش خشم و غضب خدا جسور و خونسردند"؟! (فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ).

*** آخرين آيه مورد بحث مى‌گويد: اين تهديدها و وعده‌هاى عذاب كه براى كتمان كنندگان حق بيان شده است به خاطر اين است كه خداوند كتاب آسمانى قرآن را به حق و توام با دلائل روشن نازل كرده تا جاى هيچگونه شبهه و ابهامى براى كسى باقى نماند" (ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَقِ‌).

با اينحال گروهى به خاطر حفظ منافع كثيف خويش دست به توجيه و تحريف مى‌زنند و در كتاب آسمانى اختلافها به وجود مى‌آورند تا به اصطلاح آب را گل‌