تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٥ - ٣- ارتباط با انسانها

همه نيازمندان بگذارد، همچون آفتاب نورافشانى كند بى آنكه انتظار پاداشى داشته باشد.

جالب اينكه در حديثى از امام صادق ع مى‌خوانيم كه در تفسير جمله" وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ‌" فرمود: ان معناه و مما علمناهم يبثون:" مفهوم آن اين است از علوم و دانشهايى كه به آنها تعليم داده‌ايم نشر مى‌دهند، و به نيازمندان مى‌آموزند" [١] بديهى است مفهوم اين سخن آن نيست كه انفاق مخصوص به علم است، بلكه چون غالبا نظرها در مساله انفاق متوجه انفاق مالى مى‌شود، امام با ذكر اين نوع انفاق معنوى مى‌خواهد گستردگى مفهوم انفاق را روشن سازد.

ضمنا از اينجا به خوبى روشن مى‌شود كه انفاق در آيه مورد بحث خصوص زكات واجب، يا اعم از زكات واجب و مستحبّ نيست، بلكه معنى وسيعى دارد كه هر گونه كمك بلاعوضى را در بر مى‌گيرد.

و به اين ترتيب نه تنها اختلافى از نظر اصول و اساس در دعوت انبياء نمى‌بينند بلكه آنها را معلمان و مربيان هماهنگى مى‌دانند كه يكى پس از ديگرى در اين آموزشگاه بزرگ جهان انسانيت براى پيش بردن انسانها در سير تكامليشان گام مى‌گذارند آنها نه تنها اديان آسمانى را مايه تفرقه و نفاق نمى‌شمرند، بلكه با توجه به وحدت اصولى آنها، وسيله‌اى براى ارتباط و پيوند ميان انسانها مى‌دانند.

[١] مجمع البيان و نور الثقلين ذيل آيه مورد بحث.