تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٣ - ٢- روزه در امتهاى پيشين
در حديث معروفى پيغمبر ص اسلام مىفرمايد:"
صوموا تصحوا
":" روزه بگيريد تا سالم شويد" [١] و در حديث معروف ديگر نيز از پيغمبر ص رسيده است"
المعدة بيت كل داء و الحمية راس كل دواء
":" معده خانه تمام دردها است و امساك بالاترين داروها"! (بحار الانوار جلد ١٤ قديم).
از تورات و انجيل فعلى نيز بر مىآيد كه روزه در ميان يهود و نصارى بوده و اقوام و ملل ديگر هنگام مواجه شدن با غم و اندوه روزه مىگرفتهاند، چنان كه در" قاموس كتاب مقدس" آمده است:" روزه كليه در تمام اوقات، در ميان هر طائفه و هر ملت و مذهب، در موقع ورود اندوه و زحمت غير مترقبه، معمول بوده است" [٢] و نيز از تورات بر مىآيد كه موسى ع چهل روز روزه داشته است چنان كه مىخوانيم:" هنگام بر آمدنم به كوه كه لوحهاى سنگى يعنى لوحهاى عهدى كه خداوند با شما بست بگيرم آن گاه در كوه چهل روز و چهل شب ماندم نه نان خوردم و نه آب نوشيدم" [٣] و همچنين به هنگام توبه و طلب خشنودى خداوند، يهود روزه مىگرفتند:
" قوم يهود غالبا در موقعى كه فرصت يافته مىخواستند اظهار عجز و تواضع در حضور خدا نمايند روزه مىداشتند تا به گناهان خود اعتراف نموده بواسطه روزه و توبه، رضاى حضرت اقدس الهى را تحصيل نمايند" [٤]
[١] بحار الانوار جلد ٩٦ صفحه ٢٥٥.
[٢] قاموس كتاب مقدس صفحه ٤٢٧.
[٣] تورات سفر تثنيه فصل ٩ شماره ٩.
[٤] قاموس كتاب مقدس ص ٤٢٨.