تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٢ - ملت بهانه جو!

هر كس دشمن جبرئيل باشد (در حقيقت دشمن خدا است) چرا كه او به فرمان خدا قرآن را بر قلب تو نازل كرده است" (قُلْ مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى‌ قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ‌).

" قرآنى كه كتب آسمانى پيشين را تصديق مى‌كند" (و هماهنگ با نشانه‌هاى آنها است) (مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ‌).

" قرآنى كه مايه هدايت و بشارت براى مؤمنان است" (وَ هُدىً وَ بُشْرى‌ لِلْمُؤْمِنِينَ‌).

در حقيقت در اين آيه سه پاسخ به اين گروه داده شده است:

نخست اينكه جبرئيل چيزى از نزد خود نمى‌آورد هر چه هست" بِإِذْنِ اللَّهِ‌" است.

ديگر اينكه نشانه صدق از كتب پيشين در آن وجود دارد چرا كه مطابق نشانه‌هاى آنها است.

سوم اينكه محتواى آن خود دليل بر اصالت و حقانيت آن مى‌باشد [١]

اشاره به اينكه اينها قابل تفكيك نيستند: اللَّه، فرشتگان او، فرستادگان او، جبرئيل، ميكائيل و هر فرشته ديگر، و در حقيقت دشمنى با يكى دشمنى با بقيه است.

به تعبير ديگر دستورات الهى كه تكامل بخش انسانهاست از سوى خداوند

[١] الميزان ذيل آيات مورد بحث.