تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٥ - تفسير خود مبلغ بوده خود كافر شدند!

ص نويد مى‌دادند و با ظهور اين پيامبر ص اميد فتح بر دشمنان داشتند، آرى هنگامى كه اين كتاب و پيامبرى را كه از قبل شناخته بودند، نزدشان آمد نسبت به او كافر شدند" (وَ لَمَّا جاءَهُمْ كِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ‌).

" لعنت خداوند بر كافران باد" (فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرِينَ‌).

آرى گاه انسان عاشقانه به دنبال حقيقتى مى‌دود، ولى هنگامى كه به آن رسيد و آن را مخالف منافع شخصى خود ديد بر اثر هوا پرستى به آن پشت پا مى‌زند و آن را وداع مى‌گويد بلكه گاه به مخالفتش بر مى‌خيزد.

*** اما در حقيقت يهود معامله زيان‌آورى انجام داده‌اند، كسانى كه براى پيروى از پيامبر موعود از سرزمينهاى خود كوچ كرده بودند و با مشكلات فراوان در سرزمين مدينه مسكن گزيدند تا به مقصود برسند، سر انجام در صف منكران و كافران قرار گرفتند، لذا قرآن مى‌گويد" آنها در برابر چه بهاى بدى خود را فروختند"؟ (بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ‌).

" آنها به آنچه خداوند نازل كرده بود به خاطر حسد كافر شدند، و معترض بودند چرا خداوند آيات خود را بر هر كس از بندگان خود بخواهد به فضل خويش نازل مى‌كند" (أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْياً أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ‌).

گويا انتظار داشتند پيامبر موعود ص از بنى اسرائيل و از ميان خود آنها باشد و از نزول قرآن بر ديگرى ناراحت بودند! و در پايان آيه مى‌گويد:" لذا شعله‌هاى خشم خداوند يكى پس از ديگرى آنها را فرو گرفت و براى كافران مجازات خوار كننده است" (فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى‌ غَضَبٍ وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ‌).