تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٩ - ٣- آيا" من" و" سلوى" از هر غذايى برتر بود؟

مختصرى داريد اين بهاى آزادى است كه مى‌پردازيد [١] ولى تفسير اول از همه مناسبتر به نظر مى‌رسد.

بدون شك، تنوع از لوازم زندگى و جزء خواسته‌هاى بشر است، كاملا طبيعى است كه انسان پس از مدتى از غذاى يك نواخت خسته شود، اين كار خلافى نيست پس چگونه بنى اسرائيل با درخواست تنوع مورد سرزنش قرار گرفتند؟

پاسخ اين سؤال با ذكر يك نكته روشن مى‌شود و آن اينكه در زندگى بشر حقايقى وجود دارد كه اساس زندگى او را تشكيل مى‌دهد و نبايد فداى خور و خواب و لذائذ متنوع گردد.

زمانهايى پيش مى‌آيد كه توجه به اين امور انسان را از هدف اصلى، از ايمان و پاكى و تقوى از آزادگى و حريت باز مى‌دارد، در اينجا است كه بايد به همه آنها پشت پا بزند.

تنوع‌طلبى در حقيقت دام بزرگى است از سوى استعمارگران ديروز و امروز كه با استفاده از آن، افراد آزاده را چنان اسير انواع غذاها و لباسها و مركبها و مسكنها مى‌كنند كه خويشتن خويش را به كلى به دست فراموشى بسپارند و حلقه اسارت آنها را بر گردن نهند.

بدون شك غذاهاى گياهى مختلفى كه بنى اسرائيل از موسى درخواست كردند، غذاهاى پر ارزشى است، ولى مساله اين است كه تنها نبايد به زندگى از

[١] تفسير فى ظلال.