ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٣٦ - بحث روايتى(رواياتى در ذيل برخى آيات گذشته از جمله يوم تبلى السرائر و أنه لقول فصل )
فتنهاى به پا مىشود عرضه داشتم چاره خلاصى از آن چيست يا رسول اللَّه؟ فرمود: تمسك به كتاب خدا، كه در آن خبر امتهاى قبل از شما و مردم بعد از شما و حكم در ما بين شما است، كتاب خدا كه جدا ساز حق از باطل است، همهاش حق است و جدى، نه شوخى، هر جبارى كه كتاب خدا را پشت سر اندازد خدا كمرش را مىشكند، و هر كس به پيروى هواى نفسش به دنبال غير قرآن رود خدا گمراهش مىسازد، كتاب خدا حبل متين خدا و ذكر حكيم و صراط مستقيم است، كتاب خدا بازيچه هواها نمىشود، و دانشمندان از معارفش سير نمىگردند گرونده به آن از هر زبانى كه باشد در باره آن دچار اشتباه نمىشود، و از اينكه دشمنان آن را رد كنند كهنه نمىگردد، و عجائبش تمام شدنى نيست، قرآن همان كتابى است كه وقتى جن آن را شنيد چارهاى جز اين نديد كه بگويد:(إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ)، هر كس به حكم قرآن سخن گويد راست گفته، و هر كس به حكم آن حكم كند عدالت ورزيده، و هر كس به دستوراتش عمل كند پاداش داده مىشود، و هر كس را به سوى قرآنش بخوانند به صراط مستقيمش هدايت كردهاند[١].
مؤلف: قريب به اين معنا از معاذ بن جبل از رسول خدا ٦ و مختصر آن از ابن مردويه از على (ع) نقل شده[٢].
[١] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٣٧.
[٢] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٣٧.