ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٣٠ - بحث روايتى(رواياتى در باره نزول سوره مدثر و بعضى آيات نخست آن)

بسيارى بعد از هجرت مسلمان شد، و اين سوره قبل از هجرت و در اوائل بعثت نازل شده، ابو هريره و بلكه همه صحابه آن روز كجا بوده‌اند؟

و در خصال از امير المؤمنين (ع) روايت كرده كه در حديث اربعة مائة (چار صد بند) فرمود: جمع كردن جامه، طهارت آن است، كه خداى تعالى مى‌فرمايد:(وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ) يعنى دامن جامه‌ات را جمع كن‌[١].

مؤلف: و در اين معنا عده‌اى از اخبار در كافى‌[٢] و مجمع البيان‌[٣] از امام باقر و امام صادق و امام ابى الحسن (ع) روايت شده.

و در الدر المنثور است كه حاكم (وى حديث را صحيح دانسته) و ابن مردويه از جابر روايت كرده‌اند كه گفت: از رسول خدا ٦ شنيدم كه كلمه رجز در آيه‌(وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ) را به ضمه راء مى‌خواند، و گفت منظور از رجز، بت‌ها است‌[٤].

مؤلف: اينكه فرموده: منظور از رجز، بت‌ها است كلام جابر و يا شخصى ديگر است، كه در سلسله سند قرار داشته.

و در تفسير قمى در ذيل آيه‌(وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ) است كه در روايت ابى الجارود آمده كه هيچ وقت چيزى عطا مكن كه چشم داشت بيشتر از آن را داشته باشى‌[٥].

[١] خصال صدوق، ج ٢، ص ٦٢٣، چاپ جامعه مدرسين.

[٢] تفسير نور الثقلين، ج ٥، ص ٤٥٣ به نقل از كافى.

[٣] مجمع البيان، ج ١٠، ص ٣٨٥.

[٤] الدر المنثور، ج ٦، ص ٢٨١.

[٥] تفسير قمى، ج ٢، ص ٣٩٣.