ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٥٧٩ - بحث روايتى(چند روايت در باره اينكه مراد از خير البريه - بهترين مردم امير المؤمنين

٦ هر وقت على را مى‌ديدند كه دارد مى‌آيد مى‌گفتند:(خَيْرُ الْبَرِيَّةِ) آمد[١].

مؤلف: الدر المنثور اين معنا را از ابن عدى از ابن عباس نيز نقل كرده، و نيز از اين مردويه آورده‌[٢].

و نيز تفسير برهان آن را از موفق بن احمد- در كتاب المناقبش- از يزيد بن شراحيل انصارى كاتب على (ع) از آن جناب روايت كرده و در عبارت يزيد بن شراحيل چنين آمده: من از على شنيدم مى‌فرمود: رسول خدا ٦ از دنيا مى‌رفت در حالى كه سر آن جناب را به سينه‌ام تكيه داده بودم، در آن حال فرمود: يا على مگر نشنيدى كلام خداى عز و جل را كه مى‌فرمايد:(إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ)، اين خير البرية شيعيان تواند، موعدم و موعد شما حوض است، وقتى كه تمامى امت‌ها براى حساب جمع مى‌شوند، شيعيان تو بنام و لقب پيشانى سفيدان خوانده مى‌شوند[٣].

و در مجمع البيان از مقاتل بن سليمان از ضحاك از ابن عباس روايت كرده كه در تفسير كلمه‌(هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ) گفته است: اين آيه شريفه در باره على و اهل بيتش نازل شده‌[٤].

[١] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٧٩.

[٢] ( ١ و ٢) الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٧٩.

[٣] تفسير البرهان، ج ٤، ص ٤٩٢، ح ١٥.

[٤] مجمع البيان، ج ١٠، ص ٥٢٤.