ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٦١ - رواياتى در باره معناى هو أهل التقوى و أهل المغفرة
٦ گفتند اگر خيلى دوست دارى پيرويت كنيم بايد كتابى براى خصوص ما نازل شود، و به ما فرمان دهد تا تو را پيروى كنيم[١].
مؤلف: اين روايت قابل انطباق با آن نظريهاى است كه در تفسير اين آيه گذشت، و مىگفت: آيه مورد بحث همان را مىگويد كه آيه(وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ ...) بيانش مىكند، و خلاصه اينكه مىتوان احتمال داد صاحب آن نظريه، نظريه خود را از اين روايت گرفته، و اشكال ما به اين نظريه گذشت.
[رواياتى در باره معناى(هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ)]
و در تفسير قمى در ذيل آيه(هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ) آمده كه امام فرمود: يعنى خدا اهليت آن را دارد كه از او پروا كنند و اهليت آن را دارد كه بيامرزد[٢].
و در كتاب توحيد به سند خود از ابى بصير از امام صادق (ع) روايت آورده كه در تفسير آيه(هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ) فرموده: خداى عز و جل مىفرمايد: من اهليت آن را دارم كه از من پروا شود، و بندهام چيزى را شريكم نگيرد، و من اهليت آن را دارم كه اگر بندهاى شريكى برايم نگيرد داخل بهشتش كنم. و نيز فرموده: خداى تبارك و تعالى به عزت و جلال خود سوگند ياد كرده كه احدى از اهل توحيد را به آتش نسوزاند[٣].
و در الدر المنثور است كه، ابن مردويه از عبد اللَّه بن دينار روايت آورده كه گفت: من از ابو هريره و ابن عمر و ابن عباس شنيدم كه مىگفتند: شخصى از رسول خدا ٦ پرسيد معناى جمله(هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ) چيست؟ فرمود: خداى تعالى مىفرمايد من اهليت آن را دارم كه خلق از من پروا كند، و كسى و چيزى را شريكم نكند، كه اگر پروا كرد و شريكى برايم قرار نداد، در آن صورت من اهليت آن را دارم كه ما سواى شرك را بيامرزم[٤].
مؤلف: در معناى اين روايت روايات زيادى از رسول خدا ٦ رسيده است.
[١] الدر المنثور، ج ٦، ص ٢٨٦.
[٢] تفسير قمى، ج ٢، ص ٣٩٦.
[٣] توحيد صدوق، ص ٢٠، ح ٦، ط جامعه مدرسين.
[٤] الدر المنثور، ج ٦، ص ٢٨٧.