رسيد، آيه شريفه:(فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ) نازل شد، يعنى چه در حال ايستاده، و چه نشسته چه خوابيده اما در هر حال تنها از يك صمام.[١] مؤلف: اين معنا به چند طريق از صحابه روايت شده، كه سبب نزول آيه اين بوده، و روايتى هم از حضرت رضا ع مطابق آن گذشت.

و اينكه فرمود: از يك صمام معنايش از يك مجرا و سوراخ است كنايه از اينكه تنها از فرج باشد، چون روايات بسيارى از طرق اهل سنت وارد شده كه نزديكى با زنان از مجراى پشت را تحريم كرده، و اين معنا را به چند طريق از عده‌اى از صحابه رسول خدا ص روايت كرده‌اند، و قول ائمه اهل بيت هر چند جواز با كراهت شديد است، بطورى كه اصحاب اماميه به طرق خود كه تا ائمه دارند آن را روايت كرده‌اند، الا اينكه همانطور كه گفتيم هيچ يك از ائمه در حكم مساله به آيه: (نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ‌) ... تمسك نكرده‌اند، بلكه به گفتار لوط پيغمبر تمسك كرده‌اند، كه فرمود:(هؤُلاءِ بَناتِي إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ)[٢] تمسك كرده‌اند، چون لوط با اينكه مى‌دانست قومش جز لواط را نمى‌خواهند دختران خود را عرضه كرد، و در قرآن كريم آيه‌اى براى نسخ اين حكم نيامده.

و با اين حال مساله در روايات صحابه مورد اختلاف است، از عبد اللَّه بن عمر و مالك بن انس، و ابى سعيد خدرى، و جمعى ديگر روايت شده كه به جواز آن فتوا مى‌دادند، و به آيه (نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ‌) ... تمسك مى‌كردند، حتى از ابن عمر روايت شده كه گفته است:

اصلا آيه نامبرده براى همين جهت نازل شده.

در الدر المنثور از دارقطنى (در كتاب غرائب مالك) و او با ذكر سند از نافع روايت كرده كه روزى ابن عمر به من گفت: اى نافع اين قرآن را نگه دار، و گوش بده تا بخوانم، و از حفظ خواند تا رسيد به آيه:(نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ) در اينجا به من گفت:

اى نافع مى‌دانى در باره چه كسى نازل شده؟ گفتم: نه، گفت: در باره مردى از انصار كه با زنش از عقب او وطى كرده بود، و در بين مردم عملى زشت تلقى شده بود، خدا اين آيه را فرستاد، گفتم: يعنى مى‌خواهى بگويى از عقب در جلو همسرش قرار داده بود گفت نه رسما در عقب او.[٣] مؤلف: در الدر المنثور اين معنا را از ابن عمر به چند طريق روايت كرده، آن گاه مى‌گويد:

[١] الدر المنثور ج ١ ص ٢٦١

[٢] سوره حجر آيه ٧١

[٣] الدر المنثور ج ١ ص ٢٦٦