ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٤١ - بحث روايتى(شامل رواياتى راجع به قسم خوردن و ايلاء)

مدت چهار ماه بسر آيد، اگر در خلال اين مدت با او هم بستر شد كه شده است و اگر نشد و زن نيز سكوت كرد و راضى بود و شكايتى نكرد باز هم هيچ حرفى نيست، و مرد در حليت و وسعت است، و اما اگر بعد از تمام شدن چهار ماه، زن شكايت كرد، حاكم شرع به شوهرش اخطار مى كند كه: يا از سوگندش برگردد، و با همسرش تماس برقرار كند، و يا طلاقش دهد، حال اگر عزم بر طلاق داشتند بايد مرد از او كناره‌گيرى كند، تا زن يك حيض ببيند، و از آن پاك شود و آن گاه شوهر او را طلاق دهد، و بعد از طلاق هم تا مدت سه حيض، خود او سزاوارتر از ديگران به همسر خويش است، و در اين مدت مى‌تواند رجوع كند، و اين همان ايلايى است كه خداى تعالى در كتابش نازل كرده، و رسول خدا ٦ آن را سنت خويش قرار داده، و بر طبق آن عمل كرده است.[١] و نيز در همان كتاب از امام صادق ع آمده كه در ضمن حديثى فرمود: ايلاء عبارت از اين است كه مردى به همسرش بگويد: و اللَّه ديگر با تو جماع چنين و چنانى نمى‌كنم ، و يا بگويد و اللَّه تو را به خشم مى‌آورم و در اين مقام نيز بر آيد ...[٢] مؤلف: و در خصوصيات ايلاء و مسائل مربوط به آن بين شيعه و سنى اختلاف‌هايى وجود دارد و چون بحث فقهى است بايد به آنجا مراجعه كرد.

[١] كتاب كافى، ج ٦ ص ١٣١

[٢] كتاب كافى، ج ٦، ص ١٣١