ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٩٤ - ذكر پارهاى از اسماء حسنى و صفات علياى خداى تعالى كه وجود قيامت و بعث و جزا را اقتضاء دارند

همه‌اش از او و حمد نيز همه‌اش براى او است و او بر هر چيز توانا است (١).

او كسى است كه شما را بيافريد، بعضى از شما كافر و بعضى مؤمنند و خدا بدانچه مى‌كنيد بينا است (٢).

آسمانها و زمين را به حق آفريد و شما را صورتگرى كرد و صورتهايتان را زيبا كرد و بازگشت به سوى او است (٣).

او آنچه را كه در آسمانها و زمين است مى‌داند و نيز آنچه را كه شما پنهان كنيد و آنچه را آشكار سازيد مى‌داند و خدا داناى به درون دلها است (٤).

مگر خبر آن كسانى كه قبل از اين كافر شدند به شما نرسيده كه چگونه در دنيا وبال كفر خود را چشيدند و در آخرت هم عذابى اليم دارند (٥).

و اين بدان جهت بود كه همواره پيامبرانشان با آيات و معجزات روشن مى‌آمدند ولى آنها مى‌گفتند آيا يك فرد انسان، ما را هدايت كند؟ در نتيجه اين تكبر كافر شدند و از پذيرفتن حق اعراض نمودند خدا هم از آنان و از ايمان آوردنشان اظهار بى‌نيازى كرد و خدا بى‌نيازى ستوده است (٦).

كسانى كه كافر شدند پنداشتند كه مبعوث نمى‌شوند، بگو چرا، به پروردگارم سوگند كه به طور قطع مبعوث مى‌شويد و بدانچه كه كرده‌ايد خبرتان خواهند داد و اين براى خدا آسان است (٧).

پس به خدا و رسول او و نورى كه ما نازل كرده‌ايم ايمان بياوريد و خدا بدانچه مى‌كنيد با خبر است (٨).

روزى كه شما را جمع مى‌كند براى يوم الجمع ، آن روز روز تغابن است و كسى كه به خدا ايمان آورده عمل صالح كرده باشد خدا گناهانش را مى‌آمرزد و در جناتى داخلش مى‌كند كه از زير درختانش نهرها روان است و در آن جنات تا ابد جاودانه خواهد بود و اين خود رستگارى عظيمى است (٩).

و كسانى كه كافر شدند و آيات ما را تكذيب كردند آنان اهل آتش و در آتش خالدند و چه سرانجامى است (١٠).

بيان آيات‌

[ذكر پاره‌اى از اسماء حسنى و صفات علياى خداى تعالى كه وجود قيامت و بعث و جزا را اقتضاء دارند]

اين سوره از نظر سياق و نظم شبيه به سوره حديد است، و گويى خلاصه‌اى از آن است، و غرض سوره اين است كه مؤمنين را تشويق و تحريك كند به اينكه در راه خدا انفاق كنند، و غرض ديگرش اين است كه ناراحتى‌ها و تاسف‌هايى كه در اثر هجوم مصائب در دلهاشان نشسته برطرف سازد، و نويد دهد كه اگر در راه ايمان به خدا و جهاد در راه او و انفاق‌