ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٠٥ - بيان آيات

ما آنان را به وصفى ناگفتنى ايجاد كرديم (٣٥).

و هميشه بكر قرارشان داديم (٣٦).

و نيز شوهر دوست و هم سن شوهران (٣٧).

اين سرنوشت مخصوص اصحاب يمين است (٣٨).

كه هم در گذشتگان بسيارند (٣٩).

و هم در آيندگان (٤٠).

و اما اصحاب شمال چه اصحاب شمالى؟ (نامه اعمالشان به نشانه جرم به دست چپشان داده مى‌شود) (٤١).

كه در آتشى نافذ و آبى جوشان (٤٢).

و در سايه‌اى از دود سياه قرار دارند (٤٣).

كه نه خنكى دارد، و نه سودى مى‌بخشد (٤٤).

چون ايشان قبل از اين در دنيا عياش و طاغى بودند (٤٥).

و بر شكستن سوگند محكم و عظيم، اصرار مى‌ورزيدند (٤٦).

و بارها مى‌گفتند آيا اگر بميريم و خاك و استخوان شويم دوباره زنده و مبعوث مى‌گرديم؟ (٤٧).

آيا پدران گذشته ما نيز مبعوث مى‌شوند (٤٨).

بگو انسانهاى اولين و آخرين (٤٩).

به طور قطع براى اجتماع در ميقات روزى معلوم جمع خواهند شد (٥٠).

آن گاه شما اى گمراهان تكذيب‌گر (٥١).

از درختى از زقوم خواهيد خورد (٥٢).

و شكم‌ها را از آن پر خواهيد ساخت (٥٣).

و آن گاه از آب جوشان متعفن روى آن خواهيد نوشيد (٥٤).

پس از آن باز هم خواهيد نوشيد، آن چنان كه شتر هيماء و دچار بيمارى استسقاء مى‌نوشد، و رفع عطش مى‌كند (٥٥).

تازه همه اينها پذيرايى ابتدايى ورودشان به قيامت است (٥٦).

بيان آيات‌

اين آيات حال و وضعى كه هر يك از آن سه طايفه در قيامت دارند شرح مى‌دهد.