ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٠٤ - ترجمه آيات

ترجمه آيات‌

سابقين همان مقربين درگاه خدايند (١١).

در باغهاى پر نعمت بهشت جاى دارند (١٢).

اين طايفه در گذشتگان بيشتر هستند (١٣).

و در آيندگان كمتر (١٤).

اينان بر تختهايى به هم پيوسته قرار دارند (١٥).

رو به روى هم تكيه مى‌زنند (١٦).

و غلامانى بهشتى پروانه‌وار به خدمتشان مى‌پردازند (١٧).

با ظرفهايى چون تنگ و آفتابه، و قدح شراب معين مى‌آورند (١٨).

شرابى كه نه سر درد مى‌آورد و نه عقلشان را زايل مى‌سازد (١٩).

و از ميوه‌ها هر چه اختيار كنند (٢٠).

و از گوشت مرغ از هر نوع كه اشتها كنند (٢١).

و حور العين‌هايى (دارند) (٢٢).

كه از شدت صفا چون لؤلؤ دست نخورده‌اند (٢٣).

همه اينها پاداش كارهايى است كه همواره مى‌كردند (٢٤).

در بهشت نه سخن بيهوده مى‌شنوند، و نه تهمت و گناه (٢٥).

هر چه هست سلام است و سخن سالم (٢٦).

اما اصحاب يمين نامه اعمالشان به دست راستشان داده مى‌شود و وصفى ناگفتنى دارند (٢٧).

در سايه سدرى بى‌خار (٢٨).

و موزى كه ميوه‌هايش رويهم چيده شده (٢٩).

و سايه‌اى گسترده و هميشگى (٣٠).

و آبشارى لا ينقطع (٣١).

و ميوه‌هايى بسيار (٣٢).

كه در هيچ فصلى قطع و در هيچ حالى ممنوع نمى‌شود (٣٣).

و جايگاهى بلند (و يا در جوار همسرانى بلند مرتبه) قرار دارند (٣٤).