جهان بینی توحیدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٠

پیامبر و مؤمنان به آنچه بر پیامبر فرود آمده ایمان دارند . همه ایمان‌ دارند به خدا و فرشتگانش و کتابهایش و فرستادگانش .
« و من یکفر بالله و ملائکته و کتبه و رسله و الیوم الاخر فقد ضل ضلالا بعیدا »[١] .
آن کس که به خدا و فرشتگانش و کتابهایش و پیامبرانش و روز باز پسین‌ کفر بورزد گمراه شده ، گمراه شدن دوری .
در این دو آیه ، ایمان به کتابهای خدا مستقلا ذکر شده است . اگر مقصود از این کتابها ، کتابهای آسمانی بود که بر پیامبران نازل شده است ، همان‌ ایمان به رسل کافی بود . این قرینه است که مقصود از این کتابها حقایقی‌ از نوعی دیگر است که از نوع دفتر و ورقه نیست . در خود قرآن مکرر از حقایقی نهانی و غیبی با نام " کتاب مبین " ، " لوح محفوظ " ، " ام‌ الکتاب " ، " کتاب مرقوم " و " کتاب مکنون " یاد شده است [٢] . ایمان به این نوع کتب ماورایی ، جزئی از ایمان اسلامی است .
اساسا پیامبران آمده‌اند که به بشر آن گونه بینش و جهان بینی بدهند که‌ بشر تا آنجا که برایش مقدور است تصوری ، هر چند مجمل ، از مجموع نظام‌ آفرینش داشته باشد . خلقت آفرینش محدود به امور حس کردنی و لمس‌ کردنی که در حوزه علوم حسی و تجربی است ، نمی‌باشد . پیامبران می‌خواهند بینش انسان را از محسوس تا معقول و از آشکار تا نهان و از محدود تا نامحدود بالا ببرند .