است ، هر کسی هر چه بخواهد باید از مجرای همان نظام و همان سنتها و قانونها بخواهد . ریشه دوم این اشتباه عدم توجه به مقام و موقع انسان به عنوان یک موجود مسؤول و تلاشگر برای بهتر کردن زندگی خود و مبارزه با عوامل طبیعت از یک‌ طرف ، و مبارزه با عوامل سوء اجتماعی و بدکرداریها و ستمگریهای افراد انسان از طرف دیگر است . اگر در جامعه های برخی نابرابریهاست ، اگر برخی منعم‌اند و کشتی کشتی‌ نعمت را در اختیار دارند و برخی مفلس و با دریا دریا محنت دست به‌ گریبان‌اند ، این قضای الهی نیست که مسؤول آن است ، بلکه این انسان آزاد مختار و مسؤول است که مسؤول این نابرابریهاست .