میدان مسابقه نیست ، امکان بالا رفتن و پایین رفتن وجود ندارد . انسان در همان حال که اجتماعی است ، از نوعی حریت و آزادی برخوردار است . اجتماع انسان میدان مسابقه‌ای است برای پیشروی و تکامل . قید و بندهایی‌ که آزادی فردی را در مسیر تکامل محدود می‌کند ، مانع شکفتن استعدادهای‌ انسانی است . انسان مدل نظریه ماتریالیستی چون از درون به آزادی نرسیده و تنها تعلقات بیرونی‌اش بریده شده ، مرغ بی‌بال و پری است که قید و بند از او برداشته شده ولی در اثر بی‌بال و پر بودن قادر به پرواز نیست . و اما انسان مدل نظریه ایده آلیستی از درون آزاد است و از بیرون بسته ، مرغ با بال و پری است که پایش به جسم سنگینی بسته شده است . ولی انسان مدل‌ نظریه رئالیستی مرغ با بال و پری است که هم وسیله پرواز دارد و هم‌ قیدوبندهای سنگین از پاهایش برگرفته