اشیاء یک سلسله اندیشه است او از اندیشه به عنوان یک وسیله ، یک‌ رابطه عمل ، استفاده می‌کند و می‌داند واقعیت اشیاء غیر از اندیشه‌هایی‌ است که او در ذهن خویش دارد . واقعیتهای که انسان از راه حواس خود درک می‌کند که مجموع آنها را جهان‌ می‌نامیم ، اموری هستند که خصوصیات ذیل از آنها جداناشدنی است .

١ محدویت :

موجودات محسوس و مشهود ما ، از کوچکترین " ذره " تا بزرگترین " ستاره " ، محدودند ، یعنی به یک قطعه مکان خاص و به یک فاصله زمان‌ خاص ، اختصاص دارند ، در خارج آن قطعه از مکان یا آن امتداد از زمان ، وجود ندارند . بعضی از موجودات ، مکان بزرگتر و یا زمان طولانی‌تری را اشغال می‌کنند و بعضی مکان کوچکتر و زمان کوتاه‌تری را ، اما بالاخره همه محدودند به بخشی‌ از مکان و به قدری از زمان .

٢ تغییر :

موجودات جهان همه متغیر و متحول و ناپایدارند . هیچ موجودی در جهان‌ محسوس به یک حال باقی نمی‌ماند ، یا در حال رشد و تکامل است و یا در حال فرسودگی و انحطاط . یک موجود مادی محسوس ، در تمام دوره هستی خود یک دوره مبادله مستمر را